พียงเห็นเจินเหรินปราบมารยืนมือไพล่หลัง กระบี่ยังมิทันชักออกจากฝัก เพียงเผยภาพนิมิตของแดนมงคลออกมา ก็กั้นขวางผู้ฝึกตนจากโลกเซวียนหลิงไว้ทั้งหมดได้ในพริบตาเดียว!
“สหาย… พอเถิด”
เจินเหรินปราบมารถอนหายใจเบาๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “จ้าววิถีทั้งสี่ฝ่ายวางแผนการ, ใช้หมื่นภพสวรรค์เป็นอาหาร”
“โลกเซวียนหลิงที่สหายสังกัด นับว่ายังเป็นโลกที่ใหญ่ระดับหนึ่ง ตำแหน่งมรรคผลก็ยังดำรงอยู่ มิเคยเชื่อมโยงกับโลกนี้อย่างลึกซึ้งนัก ยังพอมีเวลา หากสหายตัดขาดความสัมพันธ์กับโลกนี้ในตอนนี้ บางที… อาจยังพอมีหนทางรอด แต่หากรอให้นานไป สุดท้ายแล้ว ชีวิตทั้งโลก… ย่อมสูญสิ้น”
ถ้อยคำของเจินเหรินปราบมารเปี่ยมด้วยความปรารถนาดีอย่างแท้จริง ทว่าเซียนสวรรค์หมิงฮวากลับ ไม่เข้าใจแม้แต่น้อย
จ้าววิถี? นั่นคือขอบเขตอันใดกันแน่?
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ… เขายังคงมั่นใจอยู่เต็มเปี่ยม ถึงแม้พลังของเจินเหรินปราบมารจะเกินกว่าที่เขาคาดไว้ ทว่าในครานี้ ชัยชนะก็ยังอยู่ในกำมือของเขา!
“เชิญ… หลิงหยาง!”
ในพริบตาต่อมา เซียนสวรรค์หมิงฮวาก็ร่ายอักขระอย่างฉับไว ด้านบนศีรษะพลันปรากฏ เพลิงทิพย์ดวงหนึ่ง ลอยขึ้นกลางนภา แลเขาก็ยกขึ้นเหนือฝ่ามือประหนึ่งอุ้มดวงอาทิตย์ไว้ด้วยสองมือ เปล่งรัศมีและความร้อนออกมามิรู้จบ แสงส้มแดงสาดซ่านไปทั่วทิศ ทุกสรรพสิ่งเริ่มบิดเบี้ยว… ราวกับจะถูกดูดกลืนเข้าไปในเพลิงทิพย์นั้น!
ขุมพลังนี้… คือไพ่ตายสูงสุดของเขาใ
