ุ่งตรงไปยังประตู
ที่หน้าประตูห่างไปอีกร้อยกว่าเมตร ร่างสูงโปร่งที่สวมผ้าคลุมสีเทาได้ยืนอยู่โดยผ่านองครักษ์ที่เฝ้าประตูมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เพียงก้าวเดียวของเขาก็มาปรากฏตัวอยู่ที่ห่างจากเดิมได้สองร้อยเมตร
“ผ่ามิติ…เหรอ”
ดวงตาของหลินเฟิงลุกโชนในทันที
ชายคนนี้อย่างน้อยๆต้องอยู่ในระดับราชาจอมพลเป็นแน่
หลังจากที่เห็นชายคนนี้ก้าวมาอีกหนึ่งก้าว เขาก็ได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าหลินเฟิง
“จะจะจะเจ้า เจ้า เจ้า…”
เมื่อเห็นใบหน้าของชายที่อยู่ใต้ผ้าคลุมนี้ คลื่นพลังอันหนักแน่นของหลินเฟิงที่คอยปลดปล่อยออกมาเพื่อแสดงอำนาจบารมีก็ถึงกับสั่นไหวพร้อมกับริมฝีปากที่สั่นเทิ้ม ก่อนที่จะพูดออกมาในที่สุด “พี่เทียนเว่ย”
“ฮ่าฮ่าฮ่า” เฉินเทียนเว่ยได้หัวเราะออกมาอย่างดังลั่น “น้องหลินเฟิง คงจะไม่นึกถึงล่ะซี่ว่าจะได้พบเพื่อนเก่าคนนี้ในวันนี้น่ะ”
“ไอ๊ยะ ไม่ให้ข้าตกใจสิถึงจะแปลก”
“มามามา พี่เทียนเว่ย เชิญเข้ามาก่อน”
“เด็กๆเว้ย ไปเอาเหล้ายาปลาปิ้งมาเว้ยเฮ้ย”
เมื่อได้ยินคำพูดที่หลินเฟิงพูดออกมานี้ เหล่าองครักษ์ จึงได้ไปสั่งจัดงานเลี้ยงในทันที
แต่เพียงแค่เฉินเทียนเว่ยได้เข้าไปในหอ เขาก็ได้ยกมือขึ้นห้ามปราม “น้องหลินเฟิง ช่างเรื่องงานเลี้ยงอะไรนั่นไปเลย ส่วนไวน์นั้นข้ามีมาด้วยแล้ว”
หลังจากพูดจบ เขาก็ได้วาดมือของตนก็ปรากฏไวน์นารีแดงขึ้นบนโต๊ะกว่ายี่สิบไห
หลินเฟิงนั้นเป็นคนตรงไปตรงมาอยู่แล้ว เมื่อเห็นท่าทางของเฉินเที
