ือนของจางหยวน เขาปล่อยให้ค้างคาวพิษเพลิงโจมตีเขาไป พลางวางมือราวกับพร้อมที่จะฉกฉวยเอาค้างคาวตัวน้อยที่ค้างคาวตัวนี้ปกป้องไว้มาได้ตลอดเวลา
“ฮี่ฮี่ฮี่ ค้างคาวพิษเพลิงเอ๋ย ข้าบอกเลยนะว่าไม่ใช่เจ้าเพียงตัวเดียวพิษ พิษในสายเลือดของข้านั้นดีไม่ดีจะแรงกว่าเจ้าอีก พิษของเจ้าน่ะทำอะไรข้าไม่ได้หรอก”
“และข้าบอกได้เลย”
“ว่าข้านั้นสามารถฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เช่นเจ้าได้อย่างสบายๆ”
“แต่ก็อีกล่ะนะ หากเจ้านั้นสามารถตอบคำถามของข้าได้อย่างตรงไปตรงมา ข้าก็อาจจะอารมณ์ดีปล่อยเจ้ากับลูกไปก็ได้นา”
“กวี้กกวี้ก”
ผู้นำของสัตว์ประหลาดกลุ่มนี้อย่างค้างคาวพิษเพลิงก็ตกตะลึงในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเฉียง
ก่อนหน้านี้มันได้ใช้ทักษะไร้ตัวตนและทักษะรับรู้ด้วยเสียงหลังจากที่หลบซ่อนตัวไป มันก็ได้รับรู้ถึงการต่อสู้ของเฉินเฉียงและหมีดำหายนะได้เป็นอย่างดี นี่จึงทำให้มันรู้ว่าไม่อาจต่อกรกับเฉินเฉียงได้ ยังไม่ต้องกล่าวถึงว่าเฉินเฉียงยังมีพวกพ้องอยู่มากมาย ต่อให้มันคิดหนีก็คงไม่อาจหลุดรอดจากคนพวกนี้
หลังจากได้ยินเสียงกวิ้กออกจากค้างคาวพิษเพลิง เฉินเฉียงก็พยักหน้ารับแล้วพูดออกมา “เอาน่า ข้าพูดออกมาแล้วนี่ว่าแค่เจ้าตอบคำถามข้ามาตามตรงก็พอ เพียงเท่านั้นข้าจะปล่อยเจ้ากับลูกไป”
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเฉียงนี้ จางหยวน เจิ้งเชิงและคนอื่นๆต่างก็ทำได้เพียงมองกันตาปริบๆ
ม่อโชวในตอนนี้ได้มองอย่างเฉินเฉียงอย่างยอมรับนับถือแล้วพูดออกมาเ
