่เสียมากว่ากระมัง”
“ในตอนนั้นเจ้าลั่นปากออกมาว่าเจ้าจะใช้เม็ดยาเพื่อช่วยเว่ยหยวนตี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับความจริงในการตายของพ่อรึอย่างไร”
“นี่เจ้าหลงลืมเป้าหมายที่แท้จริงของตนเพียงเพราะโดนสาวสวยกอดรัดเนี่ยนะ ไอ้จ๊าดง่าว”
เมื่อได้ยินหยานเสวี่ยพูดออกมาขนาดนี้ ย่อมเป็นธรรมดาที่เฉินเฉียงจะจดจำเป้าหมายหลักที่เขามาที่นี่ได้ในทันที
“ลุงเว่ย ในเมื่อท่านก็ได้ยาไปแล้ว คงถึงเวลาที่ท่านจะบอกความจริงเกี่ยวกับการตายของพ่อข้าได้แล้วสินะ”
“ห้ะ อ่า…เรื่องนี้…..”
หัวใจของเว่ยหยวนตี้ถึงกับกระตุกขึ้นมาในทันที พร้อมใบหน้าที่เปลี่ยนไป
“หลานชาย ข้าว่า…..ในเมื่อวันนี้เป็นวันดีแล้ว…..เอาเป็นหลังจากจัดงานของเจ้ากับฉิงเชินแล้ว เรื่องของเจ้าข้าเองจะบอกในภายหลังจะดีกว่านา….”
เฉินเฉียงที่เห็นท่าทางอันแปลกประหลาดของเว่ยหยวนตี้แล้วก็รับรู้ได้ในทันทีว่าการตายของเขานั้นไม่ใช่เรื่องธรรมดาที่ได้บอกเล่ากัน
“ลุงเว่ย สิ่งที่หยานเสวี่ยได้พูดออกมานั้นถูกต้องแล้ว หากข้าไม่ได้แก้แค้นให้พ่อของข้า แล้วข้า เฉินเฉียงผู้นี้จะไปแต่งงานอยู่กินอย่างสุขสบายได้เยี่ยงไร กับเรื่องนี้ ข้าว่าท่านบอกความจริงมาเสียดีกว่า”
แม้แต่เว่ยฉิงเชินเองก็ยังพูดกดดันออกมา “นั่นสิคะท่านพ่อ ในเมื่อท่านพ่อรู้ว่าลุงเฉินตกตายได้ยังไง ท่านก็ควรบอกพี่ใหญ่เฉินเฉียงไปซะ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ พี่ใหญ่เฉินเฉียงก็คงเป็นกังวลจนไม่อาจแต่งงานกับลูกสาวของท่านได้อย่างไม่สบายใจ
