่ย จะดีกว่านะหากเจ้าไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งเรื่องนี้ นี่มันเรื่องส่วนตัวของข้านา”
เมื่อได้ยินแบบนี้ หยานเสวี่ยก็ได้ของขึ้นจนพูดสวนกลับไปในทันที “เฉินเฉียง นี่เจ้าคิดว่าข้าอยากจะยุ่งกับเจ้ามากรึไงกัน”
“ข้าแค่ไม่อยากจะให้เจ้าต้องมานั่งนึกเสียใจในภายหลังเท่านั้น”
“นึกเสียใจ ฮี่ฮี่ฮี่” เฉินเฉียงยิ้มกริ่มในทันที “ฉิงเชินกับข้านั้นรักกันได้ แล้วข้าจะต้องนึกเสียใจด้วยเหตุผลอันใดกัน”
ฉิงเชินที่อยู่ข้างๆเองเมื่อได้ยินแล้วก็ราวกับพึ่งจะเคยได้ยินความในใจของเฉินเฉียงออกมาเป็นครั้งแรกเลยทีเดียว
และนี่ยิ่งทำให้เธอถึงกับคิดหนักกว่าเดิม เพราะไม่ว่ายังไงก็ตาม เธอก็ยังมองว่าหยานเสวี่ยงามงดกว่าเธอ แล้วพี่ใหญ่ของเธอจะไม่ไปมีความรู้สึกดีๆกับนางได้ยังไง
เฉินเฉียงเองก็คิดว่าหยานเสวี่ยนั้นจะเลิกราเพราะเขาพูดออกไปแบบนี้กับปาก
แต่เขากลับต้องประหลาดใจที่เห็นหยานเสวี่ยจ้องมองเขาอย่างดูแคลนแล้วสบถออกมา “หึ เฉินเฉียง แต่เดิมข้าก็นึกว่าเจ้านั้นเป็นชายที่ท้าทายได้แม้แต่สวรรค์ ดำดิ่งได้แม้แต่ใต้ปฐพี เพื่อเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ของตน แต่ดูเหมือนว่าข้าคนนี้จะเข้าใจผิดไปและได้รู้จักเจ้าอย่างกระจ่างชัดก็วันนี้”
“ก่อนหน้านี้ที่เจ้านั้นเพื่อที่จะได้เม็ดยาโลกาหวนคืนโลกามาจนอุตส่าห์ดำดิ่งลงไปก้นสมุทรแห่งคาบสมุทรมังกรซ่อนเพื่อเก็บดอกไม้ร้อยสีสันแม้แต่ชีวิตของเจ้าก็ยินยอมที่จะเสี่ยง”
“นั่นเจ้าทำไปเพียงเพื่อช่วยเด็กนี่ที่เจ้ารักใคร
