องฮั่นจุยจนอาบเลือดไปครึ่งหน้า
“อ๊ากกกกกก”
โดยไม่คาดคิด แม้เฉินเฉียงจะเป็นฝ่ายที่กระอักเลือด แต่คนที่กรีดร้องออกมานั้นกลับเป็นฮั่นจุยที่ในตอนนี้กำลังกุมใบหน้าของตนด้วยความเจ็บปวด
ถึงแม้ในตอนแรกเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เป็นตอนนี้ที่เขานึกได้ว่า เลือดของเขานั้นเป็นพิษร้ายแรง
และเมื่อเห็นท่าทางของฮั่นจุยที่ร้องโหยหวนอยู่ตอนนี้ เฉินเฉียงก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา พลางนึกไปว่าหากฮั่นจุยตกตายไปทั้งอย่างนี้ก็คงจะสาสมไม่น้อย
อย่างไรก็ตาม แม้พิษในเลือดของเฉินเฉียงจะเข้มข้นมาก แต่เขานั้นก็ยังดูแคลนผู้ที่อยู่ในระดับราชาจอมพลมากเกินไป
ผู้ที่อยู่ในระดับราชาจอมพลนั้น แม้เพียงตนเองย่างก้าวไปสักก้าว นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้โลกใบเล็กของตนนั้นสามารถผลิตแก่นวิญญาณออกมาได้แล้ว
ถึงแม้จะใช้เวลาอยู่บ้าง แต่ในที่สุด ก็ได้ใช้คลื่นพลังที่ทรงพลัง ขับพิษจากสายเลือดของเฉินเฉียงออกมาได้จนหมดสิ้น
แต่กระนั้น ใบหน้าด้านซ้ายของฮั่นจุยในตอนนี้ก็ได้เน่าเปื่อยและพุพองไปครึ่งหน้า
ในตอนนี้ ฮั่นจุยนั้นไม่เพียงจะเสียโฉมไปแล้ว น้ำเสียงที่เปล่งออกมาในตอนนี้ก็ราวกับถูกส่งตรงออกมาจากนรก
“เฉินเฉียง ไอ้เด็กเวรเลวระยำตำบอน ข้าไม่คิดเลยจริงว่าไอ้ตัวเภทภัยแบบเจ้านั้นจะทำให้ข้าผู้เป็นถึงราชาจอมพลและอาวุโสของมนุษย์ต้องตกอยู่ในสภาพนี้ได้ในวันนี้”
“ตอนแรก ข้าก็คิดว่าจะปล่อยแกเอาไว้ แต่ตอนนี้ ต่อให้เทพเซียนมาขวางหน้า ยังไงซะแกก็ต้องต
