ายที่นี่”
เมื่อพูดจบ ร่างของฮั่นจุยได้ระเบิดคลื่นพลังออกมาในทันที
ในตอนนี้ นอกจากฮั่นจุยและเฉินเฉียงแล้ว ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็ถูกผลักกระเด็นออกไปนับสิบเมตรด้วยคลื่นพลังของฮั่นจุยนี้
“เฉินเฉียง”
“พี่ชายเฉินเฉียง”
“พี่ใหญ่เฉินเฉียง”
หยานเสวี่ย หลี่เชินและเว่ยฉิงเชินนั้นต่างพยายามฝืนรั้งพลังของฮั่นจุยพลางตะโกนออกมาอย่างร้อนรน แม้จะต้านทานไว้ได้แต่ก็ไม่อาจก้าวเข้าไปหาเฉินเฉียงได้
ส่วนผู้อาวุโสโลหะศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่นั้น พวกเขาไม่ไหวติงแต่อย่างใด ตั้งแต่ต้นจนจบ ดูเหมือนว่าพวกเขานั้นไม่คิดจะสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวแม้แต่น้อย
“เฉินเฉียง ไปลงนรกซะ”
ฮั่นจุยในตอนนี้จ้องมองเขม็งไปที่เฉินเฉียงอย่างไม่วางตา ก่อนที่เขานั้นจะยืนฝ่ามือของตนออกไปอย่างรุนแรงจนก่อให้เกิดคลื่นพลังรูปฝ่ามือที่ไร้สีแต่รุนแรงและรวดเร็วราวกับพายุสายฟ้าที่บ้าคลั่ง พุ่งตรงไปที่หัวของเฉินเฉียง
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเฉียงได้รับรู้ถึงความตายได้ถึงขนาดนี้
คลื่นพลังของฮั่นจุยปล่อยออกมานี้รุนแรงกว่าตอนที่เขาโดนราชาสวรรค์ซัดใส่เขาซะอีก
คลื่นพลังของราชาสวรรค์นั้นแม้จะทำให้เขารู้สึกกดดันแต่เขาก็ยังพอจะขยับได้บ้าง แต่คลื่นพลังของฮั่นจุยในตอนนี้ ต่อให้เขาใช้เจตจำนงแห่งการต่อสู้ออกมาก็ยังไม่อาจจะเคลื่อนไหว
นั่นก็เพราะหากเทียบกันแล้ว ระดับการบ่มเพาะของทั้งสองคนนั้นต่างกันเกินไป
หากจะให้พูดแล้ว ระดับการบ่มเพาะของทั้งสองคนนั้นห่างกันถึงส
