เองก็คงจะทำได้เพียงหยุดแค่ตรงนี้
ในเมื่อผลลัพธ์ที่เขาต้องการนั้นออกมาได้ตามคิด และกองกำลังของเขาก็ได้หลุดพ้นจากข้อครหา ในอนาคต กองกำลังของเขาจะไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป
เมื่อเห็นเฉินเฉียงในคราบจางหยวนพยักหน้ารับ ฮั่นจุยก็ได้พูดออกมาด้วยเสียงที่เย็นชาแต่ก้องกังวาน “เริ่มงานต่อ”
“ช้าก่อน”
ทุกคนต่างก็คิดไม่ถึงว่าเรื่องก่อนหน้าที่หนักอึ้งได้เสร็จไปแล้วแต่ยังไม่ได้นั่งพักดี จางหยวนก็ได้พูดออกมาอีกครั้ง นี่ทำให้ทุกคนอดที่จะคิดไม่ได้ว่าจางหยวนนั้นคิดจะล่มงานแต่งจริงๆ
“จางหยวน เจ้าอย่าให้มันมากนัก”
ฮั่นจุยได้พูดออกมาพลางกัดฟันแน่น มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าฮั่นจุยในตอนนี้กำลังโกรธขนาดไหน ต่อให้เขาทำการฉีกกระชากร่างของเฉินเฉียงในรูปลักษณ์ของจางหยวนในตอนนี้ก็ไม่มีใครคิดแปลกใจหรือห้ามปราม
แต่เฉินเฉียงนั้นกับไม่ได้แยแสต่อท่าทางของฮั่นจุยแต่อย่างใด
เฉินเฉียงได้ป้องมือขึ้นก่อนจะพูดออกมาอย่างติดตลก “ผู้อาวุโสฮั่น วันนี้เป็นงานแต่งของผู้อาวุโส ข้าเองก็ได้เตรียมของขวัญมามอบให้ว่าที่เจ้าสาวด้วยเพียงเท่านั้น ไม่ได้คิดก่อเรื่องแต่อย่างใด”
“เหอะ ไม่ใช่ว่าของขวัญนั่นเจ้ามอบให้ตั้งแต่ทางเข้าไม่ใช่รึไง แล้วเจ้ายังมาพูดถึงของขวัญอะไรอีกกัน”
เฉินเฉียงได้ยกมือขึ้นมาตั้งฉากเป็นปางห้ามญาติแล้วพูดตอบ “ผู้อาวุโสฮั่น นั่นมันต่างกัน”
“ของขวัญที่นำมาแล้วไว้ที่ทางเข้า นั่นย่อมเป็นส่วนของท่าน”
“แต่กับของขวัญนี้นั้น เป
