็นของขวัญที่กองกำลังของข้าต้องการมอบให้กับว่าที่เจ้าสาวของผู้อาวุโส”
“กับเรื่องนี้ ข้าคิดว่าผู้อาวุโสคงไม่คิดที่จะปฏิเสธกระมัง”
คำพูดและท่าทางของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของจางหยวนนั้นไม่ได้แสดงออกอย่างผิดแผกแต่อย่างใด แต่กระนั้น ฮั่นจุยก็อดที่จะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติไม่ได้ แต่เขาเองก็ไม่อาจหาเหตุผลมาแย้งเรื่องนี้ต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้ได้เหมือนกัน เขาจึงได้ยืดอกแล้วพูดออกมา “เฮอะ เจ้าบ่าวผู้นี้ล่ะอยากจะเห็นจริงๆว่าคนเยี่ยงพวกเจ้านั้นจะตระเตรียมสิ่งใดมา”
ด้วยท่าทางที่แสดงออกอย่างปฏิปักษ์ของฮั่นจุยนี้เองก็ทำให้ผู้คนที่คิดจะประจบประแจงเขาอดไม่ได้ที่จะพูดสอดออกมา
“ฮี่ฮี่ฮี่ ของขวัญของจางหยวนที่นำมามอบให้ผู้อาวุโสที่ทางเข้านั่นน่ะ เจ้ารู้รึเปล่าว่ามันคืออะไร มันเป็นเพียงแค่แก่นคริสตัลระดับขุนพลขั้นสูงเพียงแค่สิบก้อนเท่านั้นเองนา”
“ห้ะ ไอ้เด็กนี่ช่างยาจกนัก กล้าดียังไงถึงได้นำแก่นคริสตัลขั้นสูงเพียงสิบกว่าก้อนมามอบให้เป็นของขวัญแก่ผู้อาวุโสฮั่นจุยเนี่ย”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าว่าเป็นอย่างนี้ก็ดีนะจะได้เห็นฉากอะไรสนุกๆสักที กับผู้อาวุโสฮั่นผู้เลิศล้ำกลับมีปัญญาหาของมาได้เพียงเท่านั้น ข้าล่ะอยากรู้จริงๆว่าเด็กนี่จะมาเล่นตลกอะไรให้พวกเราได้ดูกัน”
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะสนใจกับคำพูดของผู้คนเหล่านี้นั้นก็ได้นำของบางอย่างออกมาจากแหวนของตน
“ฉิงเชิน ข้าเชื่อว่าของขวัญชิ้นนี้เป็นสิ่ง
