่อนั่นก็คือ ในตอนที่เขายอมเผาผลาญแก่นสายเลือดของตัวเองเพื่อช่วยเขาหลบหนีนั้น เว่ยหยวนตี้ก็ยังคงตอบแทนเขาด้วยความเกลียดชัง ทำแม้กระทั่งให้ความร่วมมือกับฮั่นจุยในการจับตัวเขาอย่างออกนอกหน้า และเพื่อจะฟื้นคืนโลกใบเล็กของตน เขาทำถึงขนาดขายความสุขของชีวิตลูกสาวตนได้อย่างหน้าตาเฉย
หลังจากโดนกรีดเข้าที่หัวใจโดยเผ่าพันธุ์เดียวกันซ้ำๆ นี่ทำให้เขานั้นเริ่มสงสัยแล้วว่าธรรมชาติของมนุษย์นั้นล้วนแล้วแต่เป็นแบบนี้รึเปล่า
นี่เผ่าพันธุ์ของเขานั้นสามารถทำเรื่องไร้ยางอายได้ขนาดนี้เลยเหรอ
แต่กระนั้น นี่ก็ไม่ได้ทำให้เฉินเฉียงผิดหวังกับมนุษย์ทุกคนแต่อย่างใด
อย่างน้อยๆเขาก็เว้นเว่ยฉิงเชินไว้ได้คนหนึ่ง
แล้วก็ อีกอย่างน้อยๆเขาก็สามารถไว้ใจบรรดาพี่ชายทั้งหลายของเขาในกองกำลังเทียนเว่ยได้
ในวันนั้น ก่อนที่เขาจะเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิ เขานั้นได้มีเรื่องกับฮั่นจุยที่เป็นถึงผู้อาวุโสสูง แต่ทุกคนในกองกำลังนั้นกลับไม่มีใครคิดที่จะแหนงหนี
เมื่อได้รับรู้ว่าเขานั้นได้รับบาดเจ็บเพราะฮั่นจุย ทุกคนนั้นกลับเอาตัวเองมาขวางเขาเสียด้วยซ้ำ
เป็นเพราะความอบอุ่นที่เว่ยฉิงเชินและทุกคนในกองกำลังเทียนเว่ยมอบให้เขานั้นทำให้เฉินเฉียงไม่ได้รู้สึกเย็นชากับเผ่าพันธุ์ของตนอย่างสมบูรณ์
แล้วซุนต้าฮู่ล่ะ
ชายแก่ผู้หลงเหลือร่างกายที่เล็กจ้อยนั้น เขาพึ่งจะรับรู้ความจริงหลังจากที่ปู่ซุนได้ตายไปแล้วเท่านั้นว่าเขานั้นเป็นคนอุปถัมภ์ค้ำชูเขามาตั้ง
