ออกมาจากเขตแดนนั่นถึงจะถูก”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ ด้วยพลังที่แข็งแกร่งนั่น ไม่เพียงจะเพียงพอที่จะดีดข้าออกไปไกลได้นับสิบกิโลเมตร มันยังทรงพลังถึงขนาดดีดข้าออกมาจากเขตแดนนั้นได้ในทันที”
“นี่…นี่มัน…. หากว่าสิ่งที่ท่านพูดเป็นความจริง ผู้ที่อยู่ในนั้นสมควรจะอยู่ในระดับราชาขุน…ไม่สิราชาจอมพลเทพ….ไม่ไม่ไม่ หรือว่าจะอยู่…..”
ในขณะที่เจิ้งยี่ยังไม่ทันพูดจบดี ทุกคนต่างก็รับรู้ได้ในทันทีว่าเจิ้งยี่ต้องการจะสื่อถึงอะไร
“พวกเราต่างก็ได้รับรู้พลังของราชาจอมพลมาแล้ว ฮั่นจุยนั้นอยู่ในขั้นกลาง ต่อให้ฮั่นจุยไปปรากฏตัวเองในวันนั้น ข้าก็สามารถบอกได้เลยว่าผู้อาวุโสที่อยู่ในเขตแดนลึกลับนั่นต้องมีระดับสูงกว่าฮั่นจุยอย่างแน่นอน”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือในนั้นมีผู้อาวุโสอยู่สามคน ข้ารู้สึกได้ว่าทั้งสามคือผู้ที่อยู่ในระดับราชาจักรพรรดิของทั้งสามเผ่าพันธ์ุตามตำนานเรื่องเล่าที่เอ่ยถึง”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้มองไปที่คนในกองกำลังของตนและพบว่าทุกคนต่างก็อ้าปากกว้างค้างเอาไว้ราวกับมีใครไปสกัดจุดชีพจรของพวกเขายังไงอย่างนั้น
หลังจากทิ้งช่วงไปนาน กัวเหลียงก็ได้ถามออกมาด้วยปากที่กำลังพะงาบๆอยู่นั่นเอง “ศิษย์น้องเล็ก เจ้าหมายความ…หมายความว่า จักรพรรดิทั้งสามยังมีชีวิตอยู่เหรอ”
“ก็อาจจะล่ะมั้ง” เฉินเฉียงเองทำได้เพียงตอบออกมาอย่างไม่แน่ใจ “ตอนที่ข้าพบทั้งสามนั้นก็เหมือนกับว่าผู้อาวุโสเหล่านั้นได้ตกตายไปแล้วแต่ก็เหลือพลังเอา
