ปข้าง”
“ท่านราชาสวรรค์ ข้าต้องการจะรู้ว่าไอ้ความแค้นฝังลึกที่เกิดขึ้นระหว่างเผ่าพันธุ์นี้มันเกิดขึ้นมาได้ยังไง”
เฉินเฉียงได้พูดในสิ่งที่เขาต้องการจะรู้ในทีเดียว หลังจากนั้นก็มองไปที่ราชาสวรรค์เงียบๆเพื่อต้องการฝังคำตอบ
หยานเสวี่ยที่ยืนอยู่ข้างๆพลางลูบหัวเมิ่งน้อยไปมองเฉินเฉียงไปนั้นก็นึกประหลาดใจ เธอไม่คิดไม่ฝันว่าเฉินเฉียงนั้นจะไม่สนความเป็นความตายของตนแล้วกลับถามคำถามไร้สาระแบบนี้
หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือมันเป็นคำถามที่ยากจะตอบได้ล่ะมั้ง
เมื่อคิดได้แบบนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองราชาสวรรค์
หลังจากเงียบไปสักพัก ราชาสวรรค์ที่ทั้งร่างยังคงมีหมอกไอดำปกคลุมก็ได้ส่ายหัวไปมาและตอบออกไป “เฉินเฉียง ข้าเองก็ไม่อาจจะตอบคำถามของเจ้าได้”
“ข้าเชื่อว่าอย่างน้อยเจ้าก็รู้ว่ามนุษย์กลายพันธุ์นั้นไม่ได้เกิดมาโดยเป็นมนุษย์กลานพันธุ์แต่กำเนิด”
“มนุษย์กลายพันธุ์ทุกคนต่างก็เคยเป็นมนุษย์มาก่อน”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ หลังจากที่พวกเขาได้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์มาแล้ว เกือบกว่าครึ่งของคนเหล่านี้ล้วนแล้วแต่บังเกิดคำถามนี้ขึ้นมา”
“ทำไมต้องสู้กับมนุษย์”
“ทำไมมนุษย์กลายพันธุ์ต้องการตัว”
“และยิ่งถามไปแล้วก็ยิ่งได้คำถามที่ไม่ได้คำตอบมากขึ้น”
