ี่ยิ่งใหญ่ของเฉินเฉียง ว่าตัวเขานั้นว่าหาใช่มนุษย์กลายพันธุ์ แต่เขาเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง”
เมื่อพูดจบ หยานเสวี่ยได้หยุดพูดก่อนที่จะสังเกตท่าทางของราชาสวรรค์
แต่ด้วยการที่เขามีหมอกไอดำปกคลุมไปทั่วทั้งร่าง ทำให้เธออ่านอะไรไม่ได้เลยสักนิด
หลังจากผ่านไปสักพัก ราชาสวรรค์ที่มีท่าทีสงบนิ่งก็ได้ถามออกมา “หยานเสวี่ย สิ่งที่เจ้าพูดออกมาเป็นความจริงงั้นรึ แล้วเจ้ามีข้อพิสูจน์หรือไม่”
“มีค่ะ ท่านราชาสวรรค์ ในตอนแรกที่ข้าพบเจอเฉินเฉียงในเขตแดนจักรพรรดินั้น เขากำลังมีเรื่องขัดแย้งกับคนในกองกำลังของตนอยู่ ส่วนเหตุผลนั่นก็คือทุกคนต่างก็คิดว่าเฉินเฉียงเป็นมนุษย์กลายพันธุ์”
“และด้วยเหตุนี้เอง ข้าเองก็ได้พิสูจน์ด้วยตัวเองมาแล้วว่าเขานั้นไม่ได้มีแผ่นแก่นพลังงานในหัวแต่อย่างใด”
“ในตอนแรก ข้าเองก็คิดจะพาเข้ากลับมาด้วยเรื่องนี้ แต่ใครจะไปคิดว่าแผนการของข้าจะถูกทำลายลงด้วยคนของหลินไฮ่หวัง”
“ไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์จริงๆรึ ในเมื่อไม่มีแผ่นแก่นพลังงานแล้วทำไมเขาถึงใช้พลังเหนือมนุษย์ได้กัน….หึหึหึ ช่างน่าสนใจโดยแท้”
รชาสวรรค์ได้พูดออกมาเบาๆพลางเดินวนเวียนไปรอบห้อง จากห้องหนึ่งไปห้องหนึ่งแล้วเดินกลับมา หากมีคนที่ได้พบเห็นก็คงไม่อาจคาดเดาได้ว่าเขานั้นกำลังคิดอะไรอยู่
ในฐานะที่เป็นคนใต้อาณัติที่ซื่อสัตย์ของราชาสวรรค์ แน่นอนว่าหยานเสวี่ยนั้นย่อมไม่ปิดบังสิ่งใดต่อนายของตน
อย่างไรก็ตาม หยานเสวี่ยเองนั้นก็ไม่ได้มั่นใ
