จว่าเรื่องเหล่านี้หากเล่าไปจนหมดแล้วจะดีจริงรึเปล่า
ถึงแม้ว่าราชาสวรรค์จะตีค่าเฉินเฉียงไว้อย่างสูงล้ำ แต่ยังไงซะ เฉินเฉียงเองก็มาโดยปกปิดฐานะของตนเองเอาไว้ แล้วราชาสวรรค์จะให้อภัยเขาในเรื่องนี้ได้ยังไง
ยิ่งไปกว่านั้นคือราชาสวรรค์ยังไม่รู้ว่าเฉินเฉียงนั้นมีเป้าหมายที่แท้จริงคืออะไร
หรือว่าเขานั้นคิดจะตั้งตนเป็นศัตรูกับราชาสวรรค์ในอนาคตกัน
นี่ยังไม่พูดถึงเรื่องที่ว่าราชาสวรรค์ไม่อาจจะควบคุมเฉินเฉียงได้ แล้วเขาจะปล่อยคนใต้อาณัติที่ควบคุมไม่ได้นี้ไปได้ยังไงกัน
หยานเสวี่ยในตอนนี้ทำเพียงจับจ้องไปที่ทุกการกระทำของราชาสวรรค์ในทุกย่างก้าว แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะขัดการกระทำของราชาสวรรค์แต่อย่างใด
ในที่สุด ราชาสวรรค์ก็ได้กลับมานั่งที่ของตน ก่อนที่จะเคาะนิ้วกับโต๊ะแล้วพูดออกมา “หยานเสวี่ย ตอนที่เจ้ากับเฉินเฉียงอยู่ในเขตแดนจักรพรรดิ เจ้ารับรู้ได้หรือไม่ว่าเขาเพ่งเล็งเป้าหมายใดเป็นพิเศษอย่างไล่เข่นฆ่ามนุษย์ ฆ่าล้างสัตว์ประหลาด หรือมุ่งเน้นเก็บทรัพยากรอะไรเถือกนั้น”
“เอ่อออออ เฉินเฉียงตอนที่ข้าพบนั้นใช้พลังเหนือมนุษย์พันหน้าตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นไม่ให้เห็นตัวจริงของเขา”
“แต่กระนั้นแล้ว ตลอดเวลาที่เขาอยู่กับกองกำลัง ทุกคนแม้จะรับรู้แต่ก็ยังร่วมงานกันดี โดยส่วนใหญ่แล้วเขามุ่งเน้นในการฆ่ามนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาด แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เขาได้พลั้งมือฆ่าคน และนั่นทำให้กองกำลังของเขาฆ่านัก
