รบมนุษย์ไปหนึ่งกองกำลัง”
“การฆ่าสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์นั้นถือได้ว่าเขาอยู่ในฝั่งมนุษย์ แต่ไอ้ที่เจ้าว่าพลั้งมือฆ่าคนจนเป็นเหตุให้กองกำลังมนุษย์ถูกฆ่าไปหนึ่งกองนี่มันยังไงกัน”
หยานเสวี่ยได้นำเมิ่งน้อยออกจากอ้อมแขนเพื่อไม่การสนทนาของเธอและราชาสวรรค์ไปทำร้ายจิตใจของมัน หลังจากนั้นหยานเสวี่ยได้ส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณให้ราชาสวรรค์ บอกเล่าเรื่องราวที่เฉินเฉียงพลั้งมือฆ่าคนเพียงเพราะต้องการช่วยแม้ของเมิ่งน้อยให้คลอดมันออกมา
“ท่านราชาสวรรค์ ข้าทาสผู้นี้เข้าใจความคิดของเฉินเฉียงที่ร่วมมือกับคนในกองกำลังของเขาแล้วเป็นศัตรูกับมนุษย์กลายพันธุ์ รวมถึงเรื่องที่เขานั้นยอมสังหารนายพลของฝั่งมนุษย์เพื่อเมิ่งน้อย นี่หมายความว่าตัวเขานั้นมีสิ่งที่เรียกว่าคุณธรรมประจำใจ”
“อีกทั้ง….อีกทั้งเขา…เขายังช่วยชีวิตข้าทาสผู้นี้ไว้หลายครั้ง ข้า….ข้าขอบังอาจถามว่าท่านคิดจะจัดการกับเฉินเฉียงเช่นไร”
เมื่อนึกถึงเรื่องเฉินเฉียงช่วยชีวิตเธอไว้แล้ว นี่ทำให้หยานเสวี่ยอดเป็นห่วงเฉินเฉียงไม่ได้จริงๆ
“อ่า… ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ท่านราชาสวรรค์ เมื่อตอนที่เฉินเฉียงได้เข้าร่วมการประลองสี่สำนักนั้น เขาได้ช่วยชีวิตคนคนหนึ่งเอาไว้ เขาคนนั้นชื่อเจิ้งยี่”
“ในตอนนั้นข้าทาสคนนี้เองก็ยังไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน แต่เมื่อเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดินั้นข้ากลับพบว่าจริงๆแล้วนั้น ข้ากลับพบว่าเจิ้งยี่คนนี้เองก็เป็นหนึ่งในมนุษย์กลายพันธุ์”
“แ
