ี่ยและเมิ่งน้อยอยู่ก็ได้สยายปีกออก และบินขึ้นฟ้าลอยสูง แล้วหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
หลังจากหาสถานที่สงบ เฉินเฉียงก็ได้วางหยานเสวี่ยเอาไว้ ก่อนที่จะค่อยๆยกผ้าคลุมหน้าของเธอขึ้นมา
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง หยานเสวี่ยก็ยังคงปิดตาอยู่ พร้อมใบหน้าที่ซีดเผือด
ดูเหมือนว่าหลิวเฟิงละพวกนั้นต้องการจะจับตัวเขาให้จงได้ ในตอนนี้มันได้รวบรวมนายพลทักษะพิเศษที่มีพลังจิตที่สูงล้ำพอจะจัดการเฉินเฉียงได้
เฉินเฉียงเองก็ได้มองไปในส่วนผสมยาสมุนไพรภายในแหวนของตน ก่อนที่จะเริ่มปรุงยาตรงนั้น
หลังจากขะมักเขม้นในการปรุงยาไปสองชั่วโมง เฉินเฉียงก็ป้อนยากระจ่างจิตให้กับหยานเสวี่ย
ไม่นาน หยานเสวี่ยก็ได้ลืมตาขึ้นมา
“”เฉินเฉียง เป็นอะไรรึเปล่า
เมื่อหยานเสวี่ยลืมตาตื่นขึ้นมานั้นแล้วพบเฉินเฉียง สิ่งแรกที่เธอถามออกมาคือถามเขาว่าเป็นอะไรรึเปล่าโดยไม่ได้สนใจร่างกายตัวเองแม้แต่น้อย นี่ทำให้เฉินเฉียงก็รู้สึกกระดากอายไม่ได้เหมือนกัน
หากไม่ใช่เพราะเขาหลบการโจมตีในตอนนั้น เธอคงไม่ต้องมาบาดเจ็บอย่างหนักในตอนนี้
จะเรียกว่าที่หยานเสวี่ยบาดเจ็บหนักนี้ ส่วนหนึ่งก็มาจากเขาก็ว่าได้
“องครักษ์หยาน ตอนนี้ดูเหมือนอาการของท่านจะดีขึ้นแล้ว การที่ท่านรอดมาได้นี่ต้องยกความดีความชอบให้กับเมิ่งน้อยเลยนะนั่น”
เฉินเฉียงได้เล่าเหตุการณ์ที่ว่าทำไมเขาถึงต้องมอบความดีความชอบให้เมิ่งน้อย พร้อมกับบรรยายถึงความทรงพลังของมัน
“เมิ่งน้อย”
หลังจากหยานเสวี
