ราพบนั้นก็คือเสาทั้งสี่มีบางอย่างที่เชื่อมพวกมันเข้าไว้ด้วยกัน นี่ทำให้ทุกคนคิดที่จะทำความเข้าใจในเสาทั้งสี่นี้แทน”
“เป็นไปได้ว่ารางวัลที่แท้จริงจากการขึ้นมาสู่ที่นี่จะพบหลังจากทำความเข้าใจมันได้”
หลังจากที่ไม่พบอะไรที่ผิดปกติ เฉินเฉียงไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงถอยกลับมานั่งลงข้างหยานเสวี่ย
เป็นไปได้ว่าหยานเสวี่ยจะคิดถูก
แน่นอนว่าเสาทั้งสี่คงไม่ตั้งอยู่ที่นี่อย่างไม่มีความหมายอันใด
ในตอนนี้มีบางคนเหมือนจะคิดอะไรได้บางอย่างแต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา หรือพวกเขาอาจจะไม่รู้อะไรเลยแล้วทำเป็นรู้แล้วไม่พูดก็ได้เหมือนกันเพราะไม่อยากจะอับอายที่จะยอมรับว่าตนเองนั้นไม่พบอะไรเลย และในท้ายที่สุด ไม่ว่าทุกคนจะได้อะไรหรือไม่ ในตอนนี้นักรบทั้งหลายต่างก็เงียบงัน
เมื่อเห็นท่าทางของทุกคนแล้ว เฉินเฉียงจึงได้ทำเช่นเดียวกับคนอื่น เขาปิดตาลงและเริ่มคิดทำความเข้าใจ(อนุมาน) ในสิ่งที่เห็น
เฉินเฉียงได้นั่งลงอยู่ที่นี่กว่าสองเดือนเข้าไปแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้อะไรเลยแม้แต่น้อย และเป็นตอนที่เขาลืมตาขึ้นมาก็ได้พบเจอทั้งผู้คนและสัตว์ประหลาดตรงหน้า
หนึ่งในผู้มาใหม่นี้มีกัวเหลียง หนี่เฟิง และจางหยวน
และในตอนนี้ทุกคนต่างก็นั่งลงอยู่อย่างเงียบงัน
หลังจากนั่งสมาธิมาอีกหนึ่งเดือน เฉินเฉียงนั้นทนไม่ไหวจนต้องยืนขึ้นมา
เป็นตอนนี้ที่หยานเสวี่ยได้รับรู้ก็ได้ลืมตาขึ้นมาเช่นเดียวกัน
“เฉินเฉียง นี่เจ้าพบอะไรแล้วเหรอ”
เฉินเฉียงได้ส่ายหั
