ันทีเมื่อได้ยิน –ไม่มี รูปแบบของแผ่นแก่นพลังงานประเภทนั้นเป็นหลินไฮ่หวังสร้างขึ้นมาเอง พวกมันมีค่าอย่างเหนือล้ำนัก-
-อย่าบอกนะว่าเจ้าอยากจะถูกฝังด้วยแผ่นแก่นพลังงานแบบนั้นกัน-
เมื่อเห็นหยานเย่อยิ้มออกมาอย่างทะเล้น เฉินเฉียงก็พูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ –แค่อยากจะรู้ไว้น่ะว่าแผ่นแก่นพลังงานแบบนั้นจะมีอันตรายบ้างรึเปล่าก็เท่านั้นเอง-
“ชิ”
หยานเสวี่ยไม่เชื่อในคำพูดของเฉินเฉียงแต่อย่างใด
เฉินเฉียงได้เงยหน้าขึ้นมาและได้มองไปที่บันไดสูงตรงหน้าแล้วถามออกมา “องครักษ์หยาน นี่คือบันไดสู่สรวงสวรรค์ที่ท่านพูดถึงงั้นรึ แล้วทำไมยังไม่มีคนที่คิดจะเดินขึ้นไปล่ะ”
“ไม่ต้องรีบร้อนไป ในตอนนี้คนทั้งสามเผ่าพันธุ์ยังมากันไม่ครบ อีกอย่างคือคงไม่มีใครอยากที่จะลองก่อนเป็นคนแรกล่ะนะ”
“รออีกสักพักแล้วกัน เมื่อทุกคนมาถึงแล้วก็ไม่มีใครที่จะถูกทิ้งไว้อยู่ที่นี่คนเดียวอย่างแน่นอน เพราะยังไงซะทุกคนก็มาที่นี่เป็นครั้งแรกทั้งนั้น”
เมื่อพูดจบ หยานเสวี่ยได้นั่งลงและเล่นกับเมิ่งน้อยฆ่าเวลาไม่หยุด
ที่หน้าบันไดแห่งสรวงสวรรค์แห่งนี้ เฉินเฉียงและหยานเสวี่ยได้นั่งรอไปอีกห้าวัน ในตอนนี้ผู้คนนับพันและสัตว์ประหลาดต่างก็มารวมตัวกันจนเกือบหมดสิ้น
ที่ไกลออกไปนั้น เหล่านักรบของทั้งสามเผ่าพันธุ์ที่เข้ามาในเขตแดนจักรพรรดิแห่งนี้แล้วยังมีชีวิตอยู่เกือบจะมาถึงที่นี่แล้ว
ไม่ไกลนัก เฉินเฉียงได้พบเห็นกองกำลังเทียนเว่ยที่มาถึงอย่างปลอดภัย นี่ทำ
