นซะ”
กองกำลังมนุษย์เกือบสามสิบคนได้เร่งโห่ร้องคำรามลั่นและพุ่งตรงไปยังกองกำลังมนุษย์กลายพันธุ์ที่กำลังจะเริ่มบินขึ้นไป
“แย่แล้ว ไอ้พวกมนุษย์เห็นเราแล้ว กัปตัน เอายังไงกันดี”
“จะให้ทำอะไรอีกล่ะ พวกมันมีแค่เกือบยี่สิบ พวกมันรนหาที่ตายชัดๆ พี่น้องทั้งหลาย เข่นฆ่ามันแสดงให้เห็นถึงความเกรียงไกรของมนุษย์กลายพันธุ์”
เมื่อได้เห็นกองกำลังสองกองกำลังมีท่าทีจะต่อสู้กัน เฉินเฉียงได้หยุดกึกกลางอากาศ และหมายที่จะเข้าไปช่วย แต่ก็ถูกหยุดไว้โดยหยานเสวี่ย
“เฉินเฉียง เจ้าไปสู้ไม่ได้ ข้าขอให้เจ้าดูอยู่เฉยๆแล้วจะรู้ว่าทำไมก่อนหน้านี้ข้าถึงได้เตือนเจ้าไป”
เพียงสิ้นคำของหยานเสวี่ย ทั้งสองกองกำลังก็เกือบจะห้ำหั่นกันแล้ว
อย่างไรก็ตาม เพียงในตอนที่ทั้งสองกองกำลังชักดาบตั้งท่าเตรียมที่จะฟาดฟัน เป็นตอนนี้ที่มีบอลสายฟ้าเล็กๆลูกหนึ่ง ลอยอยู่กลางอากาศ ก่อนที่จะปล่อยสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนใส่ผู้คนที่ชักอาวุธออกมาแล้ว
เพียงแค่ชั่วพริบตา ทั้งสองกองกำลังที่มีรวมๆกว่าหลายสิบ ก็ได้สลายหายไปกับสายลม เหลือทิ้งไว้แค่เพียงควันโชยและกลิ่นเนื้อย่าง
เมื่อเห็นฉากนี้ คนที่เหลือก็ไม่คิดจะชักอาวุธออกมาอีก พวกเขาตื่นตระหนกจะเหงื่อไหลราวกับเป็นสายน้ำ ก่อนที่จะมองไปยังพวกพ้องที่ยังอยู่ด้วยความหวาดกลัว
“เจ้าเห็นรึยัง เฉินเฉียง ตราบที่เจ้าเข้ามาในทะเลทรายแห่งนี้แล้วคิดจะทำผิดกฎ เจ้าจะถูกลงโทษถึงตาย ไม่มีใครหรอกที่จะหนีจากสายฟ้าลงทัณฑ์น
