ที “ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน หากว่าองครักษ์หยานไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์จริง ทำไมนางถึงได้นำพามนุษย์กลายพันธุ์มาที่นี่ได้กัน”
“แต่ในทำนองเดียวกัน หากว่านางเป็นมนุษย์กลายพันธุ์จริง ทำไมนางถึงไม่ยอมช่วยมนุษย์กลายพันธุ์และถือพวกเราเป็นศัตรูไปเลย นี่ช่างน่าแปลกนัก”
“นี่ยิ่งทำให้ข้ายิ่งรู้สึกว่ากัปตันของพวกเรานั้นกลายเป็นคนที่อยู่ตรงกลางระหว่างขาวกับดำ ถูกและผิด ดีและชั่วยังไงก็ไม่รู้”
“ถึงแม้กองกำลังของเขานั้นจะมุ่งเน้นในการเข่นฆ่ามนุษย์กลายพันธุ์ แต่ในตอนนี้ แม้แต่มนุษย์กลายพันธุ์เองก็ยังเป็นหนึ่งในพวกเรา”
“นี่ข้ายังนึกไม่ออกเลยนะเนี่ยว่ากัปตันจะนำพาพวกเราไปทางไหน”
จางหยวนเมื่อพูดจบก็สังเกตเห็นใบหน้าที่ครุ่นคิดของเจิ้งยี่จึงรีบพูดออกมา “เจิ้งยี่ ข้าไม่ได้คิดว่าอะไรเจ้านะ เจ้าอย่าได้เข้าใจผิดไป”
เจิ้งยี่ที่พึ่งกลับจากความคิดก็เพียงแค่หยิบเตกีลาออกมาจากแหวนของตนและกระดกไปหนึ่งทีแล้วพูดออกมา “ไม่เป็นไรหรอกน่า คำพูดของท่านนั้นมันก็แค่ตรงกับความคิดข้ามากเกินไปเพียงเท่านั้น ส่วนเรื่องฆ่ามนุษย์กลายพันธุ์นั่นไม่ได้มีอะไรกับข้าอยู่แล้ว เพราะข้าเองก็คิดว่าจะฆ่าพวกมันเหมือนกัน”
ที่ผ่านมานั้น เจิ้งยี่นั้นเป็นที่รู้จักโดยหลู่ฟางและคนอื่นๆอยู่แล้ว ในฐานะคนที่ถูกสวรรค์รักใคร่
อย่างไรก็ตาม ชีวิตของเขานั้นต้องเปลี่ยนไปเพราะถูกหลินฟานทำให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ นี่ทำให้แม้แต่เจิ้งยี่เองก็ยากที่จะยอมรับใน