งที่สงบ”
หลู่ฟางเองในตอนนี้ก็มองเจิ้งยี่ด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆก่อนที่จะถามออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งลึก “เจิ้งยี่ เจ้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์จริงๆงั้นรึ”
ฉิงเชินที่ถูกหลู่ฟางเอาตัวขวางไว้นั้น เมื่อเห็นว่าเจิ้งยี่มีท่างทางอึกอักก็ได้กระซิบถามหลู่ฟาง “ศิษย์พี่หลู เขาจะทำอะไรพี่ใหญ่เฉินเฉียงรึเปล่า”
เมื่อเห็นว่าเจิ้งยี่ไม่ตอบคำถาม หลูฟางก็ได้ส่ายหัวแล้วพูดออกมา “ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น หากว่าเจิ้งยี่ไม่ลงมือในครั้งนี้ ศิษย์น้องคงได้ตกตายไปนานแล้ว”
ฉิงเชินเมื่อได้ยินก็พยักหน้ารับ เธอเองนั้นได้มองไปที่เฉินเฉียงที่เรียบแต้อยู่กับพื้นแล้วอยากจะเข้าไปหาใจจะขาด แต่เมื่อนึกถึงสภาพร่างของเจิ้งยี่ก่อนหน้านี้แล้วก็อดที่จะแข้งขาอ่อนเสียไม่ได้
ส่วนในตอนนี้นั้น หัวใจของเจิ้งยี่นั้นตกอยู่ในสภาพราวกับตายด้านไปแล้ว
นั่นก็เพราะต่อหน้าทุกคน เขาได้ใช้พลังเหนือมนุษย์จอมเขมือบออกไปแล้ว แถมยังใช้มันได้อย่างช่ำชอง
นี่ทำให้เขารับรู้ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่จางหยวนและพวกกลับมาหลังจากไล่ฆ่ามนุษย์กลายพันธุ์เหล่านี้แล้วกลับมา
อย่างไรก็ตาม เขาได้ลั่นปากออกมาแล้วว่าจะเป็นองครักษ์ของเฉินเฉียง และด้วยเหตุนี้ ต่อให้เขาต้องตายก็ต้องปกป้องเฉินเฉียงไว้ให้ได้
เฮ้ออออ
เขาเพียงเสียดายที่ทดแทนพระคุณของเฉินเฉียงได้เพียงเท่านั้น
แต่ต่อให้ต้องแลกมาด้วยชีวิต นี่ก็ถือได้ว่าเขาไม่ติดค้างใครอีก
และไม่นาน จางหยวนและคนอื่นๆก็ได้กลับมา
หลู่
