ประโยชน์ดีกว่าพวกพ้องแบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วต้องหักหลังพวกเราเป็นแน่”
“เมื่อนึกถึงตอนนั้นแล้ว ข้าเองก็อดที่จะคันไม้คันมือไม่ได้”
ก่อนที่หลางซานเอ๋อจะพูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ “เห็นกันอยู่ชัดๆว่าพวกเราเองก็มีส่วนร่วม แต่ดันเอาพวกมาข่ม เขี่ยพวกเราไม่ให้ได้อะไรกันเนี่ยนะ”
“รองกัปตัน ข้าว่าพวกเรากลับไปสั่งสอนพวกมันหน่อยจะดีกว่า”
“ถึงแม้พวกเราจะไม่ใช่นายพลวิญญาณขั้นสูง แต่หากต้องต่อสู้จริงๆ พวกเราก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ามันอย่างแน่นอน”
“โง่เง่า”
จางหยวนได้หันไปและดุออกมา “หลางซานเอ๋อ เจ้าอย่าได้หลงลืมไปว่าพวกเรานั้นไม่ได้เข้ามาที่นี่เพียงแย่งแก่นวิญญาณกัน แต่เป้าหมายของพวกเราคือการสังหารพวกมนุษย์กลายพันธุ์
“พวกของซุนเหลียงนั้นมีเป้าหมายต่างจากพวกเรา พวกมันไม่ได้คิดจะเข้าสู้กับมนุษย์กลายพันธุ์เลยล่ะมั้ง”
“นี่แสดงให้เห็นว่าพวกมันนั้นไม่ได้แยแสต่อเผ่าพันธุ์เดียวกัน แล้วพวกเราจะต้องย่อตัวเองให้ต่ำไปกับพวกมันทำไม”
“เมื่อหมากัดเจ้าแล้วเจ้าต้องก้มลงไปกัดกับมันรึไงกัน”
เมื่อได้ยินคำพูดของจางหยวนนี้แล้ว หลางซานเอ๋อในที่สุดก็มีท่าทียอมรับได้
“ฮี่ฮี่ฮี่ รองกัปตัน ข้าก็แค่มีอารมณ์ชั่ววูบอยากตั้นหน้าคนเพียงเท่านั้น จะว่าไปต่อให้พวกเราไม่ได้คิดจะเก็บแก่นวิญญาณจริงจัง แต่หลังจากเราเข่นฆ่าพวกมนุษย์กลายพันธุ์ไปแล้วนั้นค่อยแย่งมาจากพวกมันก็ได้ล่ะนะ ดีไม่ดีจะเยอะกว่าพวกซุนเหลียงไม่รู้จะเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ด้วยซ้ำ”
เม
