เฉินเฉียงเป็นมนุษย์กลายพันธุ์นั้นมันเทียบกันไม่ได้เลย
“เฉินเฉียง ส่งธงพลมาซะ แล้วแกจะไปไหนก็ไป ไม่ก็ต้องอยู่สู้กับพวกข้าตรงนี้”
หลังจากพูดจบ จางหยวนก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ส่วนหลิวไฮ่ก็ทำเช่นเดียวกัน
เฉินเฉียงร็สึกเศร้าเสียใจกับเรื่องนี้จริงๆ แต่หากเขาไม่ใช้พลังเหนือมนุษย์ก็จะไม่อาจช่วยทั้งสองคนนี้เอาไว้ได้ แล้วเขาจะทำเช่นไรกัน
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะอธิบายยังไงก็ตาม ทั้งสองก็ไม่ยอมฟังอยู่ดี
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เป็นแบบนี้ เขาก็ได้กางปีกและบินขึ้นไปบนฟ้าอีกครั้ง ก่อนที่จะนำแหวนวงหนึ่งออกจากแหวนเก็บของแล้วโยนให้จางหยวน
“จางหยวน ธงพลอยู่ในแหวนวงนี้ แต่จงจดจำไว้ว่า ข้า เฉินเฉียง ไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์อย่างที่เจ้ากล่าวหา”
“เก็บธงพลกองกำลังเทียนเว่ยนี้ไว้ให้ดี แล้วในวันหนึ่ง ข้าจะทำให้เจ้าส่งมอบมันให้ข้ากับมือ”
“เอาล่ะ ตอนนี้เจ้าจะตามข้าไปช่วยเจิ้งยี่หรือไม่นั้นก็แล้วแต่เจ้า ข้าพูดไปก็คงจะเท่านั้นแล้ว”
เฉินเฉียงมีอาการตัวสั่นในทันทีหลังจากได้พูดออกไป ก่อนที่จะสยายปีกและบินไปทิศทางที่เจิ้งยี่อยู่
หลังจากจางหยวนได้รับแหวนที่เฉินเฉียงโยนมาให้แล้ว เมื่อเห็นว่าธงพลอยู่ในนั้น เขาก็มีท่าทางเบาใจลง
“รองกัปตัน เราจะเอาไงต่อ”
เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงหายไปแล้ว หลิวไฮ่ก็รีบถามออกมาราวกับไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อดี
จางหยวนหลังจากเก็บแหวนไปแล้ว ก็ได้เดินตรงไปยังศพของเหยี่ยวทองคำและเก็บมันไว้ในแหวน
“เรียกท
