บทที่ 204 อยากจะจับไว้แต่ทำไม่ได้
เฉินเฉียงได้มองตรงไปยังจิ้งจอกสายฟ้าหลังจากได้ยินเสือดาวมีปีกร้องคำราม
คนในกองกำลังโจมตีจิ้งจอกสายฟ้าพร้อมกันแต่ก็ไม่อาจจะทำอะไรได้
และด้วยการที่การโจมตีของสัตว์ประหลาดประเภทสายฟ้านั้นแหลมคมอย่างมาก นี่ทำให้คนในกองกำลังเทียนเว่ย เริ่มมีบาดแผลจากมันบ้างแล้ว
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้ยิ้มกริ่มออกมาก่อนที่จะส่งเสียงทางจิตออกไป –หลิวไฮ่ หวังต้าลู่ อย่าไปเผลอฆ่าจิ้งจอกสายฟ้าตัวนั้นนะ พยายามรั้งมันเอาไว้ แล้วฟังที่ข้าบอก-
ทั้งสองนิ่งอึ้งไปเพราะต่างก็ไม่รู้ว่าเฉินเฉียงนั้นต้องการทำอะไรกันแน่
แต่หลังจากร่วมกองกำลังอย่างจริงจังกันมาบ้าง ทำให้ทั้งสองต่างเชื่อมันในคำสั่งของเฉินเฉียง นี่ทำให้ทั้งสองต่างก็พยักหน้าและรุมล้อมจิ้งจอกสายฟ้าเอาไว้
แต่นี่กับทำให้จิ้งจอกสายฟ้านั้นราวกับบ้าคลั่งในทันที มันรู้สึกร้อนรนจนหันรีหันขวางเพราะไม่รู้ว่าทั้งสองคนนั้นจะทำอะไรกับมัน
ยิ่งไปกว่านั้นคือสัตว์ประหลาดในสังกัดของเสือดาวมีปีกนอกจากตัวเสือดาวมีปีกเองแล้วก็เหลือแต่มันเพียงตัวเดียวเท่านั้น
เมื่อคนอื่นๆเริ่มว่าง พวกเขาจึงคิดจะเข้าร่วมวงการต่อสู้ของคนอื่น และวงของเจิ้งยี่คือเป้าหมาย
อย่างไรก็ตาม เจิ้งยี่ในตอนนี้กำลังตั้งท่าเผชิญหน้าด้วยสายตาที่แดงก่ำ จางหยวนที่กำลังเข้าไปก็รู้ทันทีว่าตัวเองกำลังถูกไล่ออกมา
เมื่อเห็นเป็นแบบนี้ เฉินเฉียงจึงรีบส่งคำพูดผ่านกระแสจิตในทันที -จางหยวน พาคน
