ายฟ้าหนีไปได้ มันก็จะรีบตามกำลังเสริมมาอยู่ดี
เมื่อมันเห็นว่าจิ้งจอกสายฟ้านั้นดูอยากจะเข้าร่วมวงต่อสู้ มันจึงจะเป็นต้องคำรามออกมาด้วยเสียงอันดังลั่นใส่ทั้งสองคน เพื่อให้จิ้งจอกสายฟ้าหนีไปได้
แต่เสือดาวมีปีกไม่รู้ว่าเฉินเฉียงเองก็รับรู้ได้ว่ามันจะใช้การโจมตีคลื่นเสียงเพื่อที่จะเปิดโอกาสให้จิ้งจอกสายฟ้าหนีไป แล้วนี่ทำให้เขารีบส่งเสียงผ่านจิตออกไปอีกครั้ง
“หลิวไฮ่ หวังต้าลู่ รีบปล่อยให้มันหนีไปแต่อย่าให้มันสังเกตว่าปล่อยมันไป”
ด้วยคำสั่งของเฉินเฉียงนี้ ตอนที่ทั้งสองเมื่อถูกโจมตีทางคลื่นเสียง ทั้งสองจึงแกล้งทำเป็นทนไม่ได้และแสดงออกมาว่าเคลื่อนไหวได้ช้าลง
เมื่อจางหยวนและคนอื่นๆที่รายล้อมอยู่ทั้งสองวงเห็นเข้าก็ทำท่าจะไล่ตาม แต่ทุกคนก็ได้ยินเสียงอันเย็นเฉียบผ่านจิตสำนึกของตน “ใครก็ตามที่กล้าไล่จิ้งจอกสายฟ้านั่นไป ข้าจะลงโทษฐานที่ขัดคำสั่งอย่างหนักหน่วง”
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว ทุกคนก็ได้สงวนท่าทีไว้ทำเป็นเมินเฉยแสร้งเป็นไม่รับรู้
ไม่กี่นาทีต่อมา จิ้งจอกสายฟ้าได้ปล่อยประกายสายฟ้าจนเกิดแสงจ้าเพื่อสลัดการโจมตีคลื่นเสียงนี้และจากไปอย่างรวดเร็วประดุจเส้นแสงสายฟ้า
“โฮก….”
เมื่อเห็นว่าจิ้งจอกสายฟ้าหายไปแล้ว เสือดาวมีปีกก็ได้คำรามลั่นอีกครั้ง ก่อนที่จะโจมตีเจิ้งยี่อย่างหนักหน่วง
เป็นตอนนี้เองที่เฉินเฉียงได้หัวเราะออกมาและตะโกนอย่างดังลั่น “งี่เง่าเอ๊ย นี่แกคิดจะให้จิ้งจอกสายฟ้านั่นตามพวกมาใช่ไหมล่ะ