ยคนนี้แสดงออกอย่างชัดเจนว่าคิดจะฆ่าเขาให้ได้
“ศิษย์น้องไม่ต้องกังวลไป ปล่อยให้เรื่องของศิษย์น้องฉิงเชินไว้กับข้า ข้าจะคอยดูแลนางเอง”
เป็นตอนนี้ที่หลู่ฟางตะโกนออกมาอย่างดัง
นั่นก็เพราะเขานั้นกลัวว่าเฉินเฉียงจะก่อปัญหาจนกลายเป็นความขัดแย้งที่รุนแรงกับผู้อาวุโสฮั่น และหากเป็นถึงระดับนั้น เฉินเฉียงน่าจะต้องตกตายก่อนที่จะได้เข้าไปที่นั่นเป็นแน่
เฉินเฉียงที่ได้ยินและพยักหน้ารับด้วยความจริงใจและมองที่หลู่ฟางและพูดออกมา “ข้าขอโทษศิษย์พี่ใหญ่ด้วยจริงๆที่สร้างปัญหาให้ท่าน”
“เอาล่ะ ในเมื่อตกลงกันได้แล้ว ผู้อาวุโสฮั่น พวกเรามาเริ่มกันได้แล้ว ข้าเองรู้สึกได้ว่าไอ้พวกมนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาดได้เข้าไปแล้ว”
“หากพวกเราช้าไปกว่านี้ ข้าเกรงว่าเผ่าพันธุ์ของเรานั้นจะเสียหายไปมากกว่านี้”
ถึงแม้ว่าผู้อาวุโสฮั่นเองจะรับรู้เรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่เขานั้นก็ไม่คิดว่าจะโดนผู้อาวุโสถงและผู้อาวุโสเทียนพูดออกมาแบบนี้
นี่ทำให้ผู้อาวุโสฮั่นทำได้เพียงหันหลังกลับไปและนั่งลงระหว่างผู้อาวุโสทั้งสอง
“ทุกคนจงฟัง”
“พวกเราสามผู้อาวุโสจะพยายามอย่างสุดความสามารถในการเปิดทางเข้าสู่เขตแดนจักรพรรดิ พวกเจ้านั้นต้องเข้าไปข้างในให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วไปได้ และเมื่อเข้าไปแล้ว พวกเจ้าจะไม่อาจออกมาจากที่นั่นได้อีกในช่องทางเดิม”
หลังจากพูดจบ ฮั่นจุยและผู้อาวุโสอีกสองคนก็ได้ยื่นมือออกไป ก่อนที่จะชี้ไปที่กำแพงหินที่อยู่ตรงต
