แม้แต่ชิ้นเดียวแล้ว”
นักรบที่อยู่ข้างๆเฉียวกังได้เดินมาข้างๆเขาด้วยใบหน้าที่บูดบึ้งและพูดออกมา “กัปตันเฉียว ดูเหมือนว่าเราจะโดนเล่นอีกแล้วนะครับ”
ต่อให้นักรบคนนี้ไม่บอกเขา เขาก็รู้ตัวแล้ว และนี่ทำให้เขานั้นมีใบหน้าที่ซีดเผือด
สิบล้านแก่นคริสตัลระดับนายพลขั้นกลางเลยนะ
นี่มันคือรางวัลที่เขาได้รับจากนายพลจ้าวลี่เพราะเข้าร่วมกับตึกจอมพลภาคกลาง
ไม่สิ เขาได้มาเพียงห้าล้านก้อนเท่านั้น อีกห้าล้านก้อนเขายืมมาจากคนอื่น
ไม่นะ
เขาจะไม่ยอมให้ถูกหลอกอีก
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉียวกังรีบหันตัวไปคว้าแก่นคริสตัลที่วางเอาไว้กลับใส่แหวนของตน
“ห้ะ ท่านเฉียว ท่านคิดจะทำอะไร”
เจ้าของร้านร่างอ้วนได้โกรธขึ้นมาทันทีและจับเฉียวกังเอาไว้
“ท่านนายพล ท่านต้องทวงความยุติธรรมให้ข้าด้วย”
“ท่านเฉียวคนนี้นอกจากจะกล้าหักหน้าท่านและดุด่าท่านต่อหน้าทุกคนแล้ว เขายังพูดอีกว่าเขตกันหนันของเรานั้นยากจนแร้นแค้น”
“ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าคนอย่างเขาจะทำตัวนักเลงกร่างอวดร่ำอวดรวยไปทั่ว หลังจากแสดงออกมาว่ารวยแล้วบอกว่าจะจ่ายแต่เก็บไปซะอย่างนั้น”
“ทุกคน ท่านนายพล ข้าเป็นเพียงเจ้าของกิจการเล็กๆไม่อาจเทียบเคียงพวกท่านได้ แต่ข้าเองก็ได้ยินว่าพวกท่านนั้นจะเข้าไปเขตแดนจักรพรรดิเพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ทุกท่านเข้าไปเพื่อช่วยกันฆ่าศัตรูของเผ่าพันธุ์”
“ข้าไม่เข้าใจเลยจริงๆว่านี่ทำให้ท่านเฉียวนั้นใช้อำนาจกดขี่ข่มเหงคนธรรมดาเช่นข้าได้
