ยังไงกัน”
“หรือว่า ท่าน พวกท่าน พวกท่านต่างก็ทำแบบนี้กับพวกเราคนธรรมดางั้นเหรอ”
ชายเจ้าของร้านร่างอ้วนพูดพร่ำออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลริน พยายามใช้ร่างกายของตัวเองยื้อเฉียวกังไม่ให้จากไป
เหล่านักรบด้านนอกที่ไม่ชอบท่าทีของเฉียวกังอยู่แล้วนั้นต่างก็เสื่อมเสียชื่อเสียงจากการกระทำในครั้งนี้ของเฉียวกังไปด้วย นี่ทำให้พวกเขาย่อมไม่มีทางปล่อยเฉียวกังไปเฉยๆอย่างแน่นอน
“พวกเรา อย่าให้เฉียวกังได้ออกไป”
“ฮึ่ม ไอ้บ้านี่ หลังจากหักหน้าคนอื่นแล้วคิดจะจากไปเฉยๆเนี่ยนะ พวกเรา ส่งข่าวไปยังตึกจอมพลเดี๋ยวนี้ ให้ท่านผู้การจัดการพวกมัน”
“ก่อนหน้านี้ข้าก็ยังมองเขาว่าเป็นคนที่ทรงพลังอยู่เลยนะ แล้วทำไมข้ามองว่ามันเป็นพวกขี้แพ้ไปได้ล่ะเนี่ย”
“เมื่อข้าได้เห็นการกระทำอันอาจหาญของเขาแล้วนั้น ข้าบอกได้เลยว่าคนของตึกจอมพลภาคกลางนั้นทรงพลังอย่างเหลือเกินเหลือการจนระรานชาวบ้านไปทั่ว”
“พวกเราต้องส่งพวกมันไปที่ตึกจอมพล”
“เอ้อ นายพลจ้าวยังอยู่ที่นั่นไม่ใช่เหรอ”
“ก็ดีนะ จะได้ให้เขารู้ว่าไอ้คนที่เขารับมานั้นทำตัวกร่างแค่ไหน”
“เฉียวกังมันดีแต่รู้จักรังแกชาวบ้านแต่ไม่ยอมรับผลของการกระทำ”
“คนแบบนี้ช่างทำให้เหล่านักรบที่หาญกล้าเสื่อมเสียชื่อเสียงจริงๆ”
“ถ้าพวกเราได้เข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิพร้อมคนพวกนี้ล่ะก็ พวกเราจะต้องอับอายอย่างไม่มีหน้าไปพบผู้คนเป็นแน่”
“ไม่ใช่ว่าตึกจอมพลภาคกลางนั้นทรงพลังนักไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมไม่ให้พวกนั้นเ
