งกองกำลังทั่วไป พวกเขานั้นต่างก็เป็นผู้ที่อยู่ด่านหน้าคอยต่อสู้กับสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์มาตลอดทั้งปี แต่พวกเขานั้นก็ยังไม่ร่ำรวยเท่าเฉียวกัง
ไม่เพียงเท่านั้น นอกจากเฉียวกังจะใช้เงินมาสะกดข่มนักรบคนอื่นแล้ว เขานั้นยังดูหมิ่นในเกียรติของนักรบด้วยการทำให้นักรบคนอื่นเสื่อมเสียชื่อเสียงอีกด้วย
นี่มันเกินจะรับได้
“นี่มันหน้าด้านเกินไปแล้ว นี่หรือคือคนของตึกจอมพลภาคกลาง ในอนาคต ข้าจะไม่มีทางเลือกเข้าตึกจอมพลภาคกลางอย่างแน่นอน ช่างน่ารังเกียจนัก”
“ข้าว่าเฉียวกังคนนั้นช่างโง่นัก ได้เพียงที่สี่แต่กล้าที่จะหาเรื่องคนที่ได้อันดับหนึ่งและอันดับสอง”
“หากคนเช่นนี้ไม่ได้รับบทเรียนล่ะก็ แม้แต่สวรรค์ก็ยากที่จะลงทัณฑ์”
เฉียวกังในตอนนี้ได้ยินสิ่งที่ผู้คนด้านนอกพูดคุยกันอย่างชัดเจน
แต่เขาไม่ได้แยแสแม้แต่น้อย
เขาทำเพียงแค่สบถออกมาเบาๆเพียงเท่านั้น “เฮอะ ก็แค่ไอ้พวกยาจกล่ะว้า”
หลังจากพูดจบ เขาก็ได้มองยังเฉินเฉียงอย่างเดียดฉันท์และพูดออกมา
“ว่าไง เฉินเฉียง ที่นี่แกจะเอาอะไรมาสู้กับข้าหะ”
“ยุคนี้สมัยนี้นะโว้ย ใครร่ำรวยกว่าก็ชนะไป ถูกต้องหรือเปล่า พี่น้องทั้งหลาย”
เหล่าองครักษ์ที่มากับเฉียวกังนั้น ความจริงแล้วพวกเขาต่างก็ไม่ได้ชื่นชอบกับท่าทางของเฉียวกังแม้แต่น้อย แต่ในเมื่อเขาเป็นกัปตัน พวกเขาจึงทำได้เพียงเออออไปด้วยเพียงเท่านั้น
ยังไงซะ ตอนนี้ นี่คือหน้าตาตึกจอมพลภาคกลาง
“เฮ้อออออ” เฉินเฉียงได้ส่
