เจ้าขัดขวางธุรกิจที่มีค่ากว่าสิบล้านแก่นคริสตัลระดับนายพลขั้นกลางของข้าให้สูญไปเปล่าๆเนี่ยนะ”
“ต่อหน้าสักขีพยานนับร้อยคนในตอนนี้ หากเจ้าไม่คิดจะอธิบายเรื่องนี้ให้กระจ่าง ต่อให้เจ้าเป็นคนของตึกจอมพลภาคกลางหรือองครักษ์ก็ตาม ต่อให้ท่านผู้การแห่งตึกจอมพลภาคกลางมาที่นี่ด้วยตัวเอง ข้าก็ต้องทวงความยุติธรรมมาให้ได้”
เมื่อคนที่คอยสังเกตการณ์อยู่ภายนอกได้เห็นฉากนี้ก็รู้สึกสนใจจนเริ่มที่จะมุงดู
ในตอนนี้ เฉียวกังนั้นได้กำลังถูกรุมล้อมด้วยผู้คนทั้งจากเจ้าของร้านและคนซื้อที่รออยู่ภายนอกอย่างโกรธเกรี้ยวที่ทำให้พวกเขาไม่ได้กำไลสื่อสารไปสักอันเดียว
และในตอนนี้ พวกเขาต่างก็ไม่คาดคิดว่าเพียงชั่วพริบตา เฉียวกังได้สร้างหายนะให้ตนเอง หึหึหึ ไม่มีอะไรที่จะน่าดูไปกว่านี้แล้ว
ยังไงก็ตาม มีใครบางคนในหมู่ผู้ชมเริ่มสงสัยอะไรบางอย่าง พวกเขามองไปที่กำไลสื่อสารของเฉินเฉียงแล้วพูดออกมา “มัน…แปลกๆอยู่นา ถ้ากำไลสื่อสารนั่นล้ำค่าขนาดนั้นจริงแล้วทำไมเฉียวกังถึงโยนมันทิ้งง่ายซะอย่างนั้นล่ะ”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ ข้าได้ยินมาว่าเฉินเฉียงนั้นไม่มีใครหนุนหลัง แล้วกำไลที่ล้ำค่าแบบนั้น….เขาจะซื้อได้ยังไง”
เฉียวกังที่นั่งอยู่ตลอดเวลานั้นที่เขามาที่นี่และนั่งอยู่แบบนี้นั้นเป็นเพราะว่าเขานั้นอยากจะกลั่นแกล้งเฉินเฉียงแห่งกองกำลังเทียนเว่ยแห่งสำนักเต่าดำเพียงเท่านั้น และนั่นเป็นเหตุผลที่เขาได้ยกพลมากันที่นี่
เขาไม่คิดว่าเฉินเฉียงจะ
