รอว่าข้านั้นไม่อาจทำอะไรไอ้ระยำหลินฟานนั่นไม่ได้น่ะ”
“เฮเฮเฮ้ เจิ้งยี่ เจ้าอยากจะลองเหรอ” เฉินเฉียงหัวเราะตัวโยนในทันที เป็นตอนนี้ที่ที่เสียงของเขานั้นนุ่มละมุนราวกับปุยเมฆจนทำให้ผู้คนที่ได้ยิ้มเคลิบเคลิ้ม ผ่อนคลาย ราวกับจะหลับใหลได้ในทันที
นี่คือทักษะสะกดจิตระดับสูงที่ทำให้เฉินเฉียงนั้นสามารถใช้เสียงอะไรก็ได้ทำให้ผู้คนลดการระแวดระวังลง
นี่เองก็เป็นหนึ่งในทักษะการโจมตีทางจิตวิญญาณที่ทรงพลัง
ไม่ว่าระดับการบ่มเพาะของอีกฝ่ายจะอยู่ในระดับไหนก็ตาม ตราบใดที่อีกฝ่ายนั้นยังเป็นสิ่งมีชีวิตและมีค่าพลังจิตที่ต่ำกว่าเขาอย่างมาก เมื่อใดก็ตามที่เขาใช้ทักษะนี้ สิ่งสิ่งนั้นก็ราวกับจะหมดทางสู้ไปโดยปริยาย
และก่อนที่เจิ้งยี่จะทันได้รู้ตัว เขาก็พบว่าเฉินเฉียงได้นั่งอยู่กับพื้นตรงหน้าเขา และมองเขาด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย
“สะกด…จิต….เหรอ” เจิ้งยี่ถามออกมาด้วยคิ้วขมวดแน่น
“แล้วไง ใครจะสนว่ามันเป็นทักษะอะไรกันล่ะ เอาล่ะ บอกข้ามา เจ้าคิดว่าข้านั้นมีความสามารถที่จะฆ่าเจ้าได้รึยัง”
เจิ้งยี่ถอนลมหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “เฉินเฉียง ข้าไม่ใช่คู่มือของเจ้าจริงๆ แต่เจ้าเองอย่างน้อยๆก็ช่วยตอบคำถามข้าหน่อยก่อนที่จะฆ่าข้า”
“ในเมื่อเจ้านั้นไม่ใช่มนุษย์กลายพันธ์ุและเจ้าเองก็รู้สถานะของข้าแล้ว แล้วทำไมเจ้ายังช่วยข้า เจ้าต้องการอะไรกันแน่”
เฉินเฉียงได้มองทางซ้ายขวาก่อนที่จะลากเจิ้งยี่มุดลงดินไป
ใต้พื้นดินประมาณสิบเมตร เฉ
