ระหลาดกำลังปะทุ จะดีกว่าพวกเราจะปกป้องความหวังแห่งเผ่าพันธุ์เอาไว้
“เอาล่ะ หลังจากพวกผู้บริหารพูดคุยกันแล้ว พวกเราจะทำการเปิดมิติประลองออกก่อน ส่วนพวกข้างในต้องการจะสู้ต่อหรือไม่ค่อยว่ากัน”
“เย้………..”
เหล่าศิษย์สำนักเสือขาวต่างร้องเหกันดังลั่น แต่ศิษย์อีกสามสำนักแสดงออกมาว่าไม่เห็นด้วยอย่างสิ้นเชิง
แต่ในเมื่อเว่ยหยวนตี้ออกปากเอง แล้วพวกเขาจะทำอะไรได้กัน
หลังจากทำความเข้ากับทุกคนแล้ว เว่ยหยวนตี้ได้ทำการเปิดมิติประลองขึ้น
เฉินเฉียงและหลินฟานที่กำลังประลองกันอยู่ได้หยุดการกระทำจนนิ่งในทันที และจ้องมองออกไปยังคนที่กำลังเฮโลเข้ามาอย่างงงๆ
“ศิษย์พี่หลินฟานนนนนน”
ในทันทีที่มิติประลองได้เปิดออก เหล่าศิษย์สำนักเสือขาวได้กรูกันเข้าไป
“ไอ้พวกบ้า ออกมาเดี๋ยวนี้”
หลัวเฟิง ผอ.แห่งสำนักเสือขาวได้คำรามออกมาอย่างดังลั่นและใช้พลังของตนเหวี่ยงศิษย์ที่อยู่ใกล้เขาที่สุดออกไปนับร้อยเมตร
นี่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง
หลัวเฟิงนั้นอุตส่าห์บากหน้าที่มีอยู่เพียงน้อยนิดเพื่อกดดันให้เว่ยหยวนตี้จบการประลองนี้ให้ได้
แต่หากศิษย์สำนักเสือขาวก่อเรื่องไม่หยุดหย่อนแบบนี้จนเว่ยหยวนตี้เริ่มเขม่น อย่าว่าแต่หลินฟานเลย เขาก็ไม่น่าจะรอด
“ศิษย์สำนักเสือขาวนั้นเป็นพวกไม่มีมารยาทกันไปหมดรึไงห้ะ กลับไปอยู่กับที่ซะ”
เมื่อเห็นว่าหลัวเฟิงโกรธจริงๆ เหล่าศิษย์ที่ตะโกนลั่นก่อนหน้านี้ได้ก้มหน้าก้มตาในทันที
เว่ยหยวนตี้พยักหน้ารับอย่างพึงพอ
