“ข้าไม่สน ต่อให้ข้าพ่ายแพ้และตกตายข้าก็ไม่ใส่ใจ แต่กับเรื่องนี้ข้าคิดว่าพวกท่านถามผิดคนแล้วล่ะ นู่น ไปถามหลินฟานเอาเองสิ”
“หากหลินฟานคิดจะเลิกรา ข้าก็ยินดีที่จะออกไป”
หลังจากพูดจบ นัยน์ตาของเฉินเฉียงก็ราวกับจะแสยะยิ้มให้กับหลินฟานยามได้มองหน้า
ในตอนนี้หลินฟานนั้นเรียกได้ว่าเป็นชายที่ร่างโชกเลือดอย่างแท้จริง
บนร่างของเขานั้นแทบจะไม่มีส่วนไหนที่เปื้อนเลือดแม้แต่น้อย
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงมั่นใจอย่างมากว่าต่อให้เฉินเฉียงมีความกล้ากว่านี้นับร้อยเท่าก็ไม่มีทางยอมให้เขาออกไปจากที่นี่ ยังไงซะตัวเขาก็ได้ถือครองหลักฐานความลับของหลินฟานอยู่ในมือที่ไม่เพียงจะทำให้หลินฟานต้องตกตาย แม้แต่เหล่าหน้าใหม่ที่เขาเลือกเฟ้นให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งสี่ก็ไม่อาจรอดพ้น ยังไงซะหากเขาหลุดออกไปจากที่นี่ พวกของหลินฟานจะต้องตกตายกันหมดทั่วทุกตัวคน
แต่หากหลินฟานใช้ทุกสิ่งที่มีฆ่าเฉินเฉียงให้ได้ที่นี่ อย่างมากเขาก็จะตกตายคนเดียว
หลังจากคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว หลินฟานได้ก้มหัวลงและกล่าวคำขอร้องออกมา “ท่านเว่ย ท่านผอ. เฉินเฉียงและข้าต่างก็ลงนามในสัญญาการประลองเป็นตายไปแล้ว”
“สิ่งที่ต้องเกิดขึ้นนั่นก็มีใครคนหนึ่งต้องตกตาย นี่สิ่งที่พวกเราสองคนระลึกไว้อยู่ในใจ”
“หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือ มีเพียงพวกเราคนใดคนหนึ่งเท่านั้นที่จะก้าวออกไปจากที่นี่แบบมีชีวิตอยู่”
“ข้าพูดถูกรึเปล่า เฉินเฉียง”
เฉินเฉียงได้ยกมือขึ้นห้ามปรา
