อะไรออกมา
“เฉินเฉียง เจ้ารู้เรื่องเกี่ยวกับเกราะเหล็กไหลและปีกสีเงินได้ยังไง”
“แถมสิ่งที่เจ้าใช้นั่นมันทักษะหลบหนีแสงไม่ใช่รึไงกัน”
“ไหนจะไอ้การเปลี่ยนรูปลักษณ์นั่นอีก ต่อให้เจ้าบอกว่าเจ้าไม่ได้เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ก็ไม่มีใครเชื่อเจ้าหรอกโว้ย”
“แล้วทำไม ทำไมเจ้าต้องทำร้ายข้าด้วย”
“พวกเรามันก็พวกเดียวกันแท้ๆ”
“บรึ๋ย ใครกันเป็นพวกเดียวกับเจ้า”
เฉินเฉียงได้กล่าวตอกคำพูดของหลินฟานออกมาในทันที ข้า เฉินเฉียงเป็นนักรบสายเลือดแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์และยังเป็นนายพลเว่ยหวู่อีกด้วย”
หลังจากพูดจบ เขาก็ได้พรางกายและลงดาบอีกครั้ง
ที่ภายนอกนั้นในตอนนี้ทั้งเว่ยหยวนตี้และคนอื่นๆต่างก็ขยี้ตากันอย่างหนักและถามออกมาด้วยความไม่เชื่อสายตา “พวกเจ้า พวกเจ้าเห็นรึเปล่าว่าเฉินเฉียงใช้ท่าเท้าอะไรกันแน่”
“ทำไมค่าดูมันราวกับหายตัวได้กัน”
“ข้าไม่ทราบเหมือนกัน” เฉินเฉียนฝู่พูดออกมาด้วยท่าทีจริงจัง
ในฐานะผอ.เต่าดำแล้ว เขานั้นยิ่งมองการต่อสู้นี้เท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกสงสัยในตัวชายที่เขาภูมิใจอย่างมากคนนี้
“แล้ว…ท่านเว่ย ท่านเห็นรึเปล่าว่าอาวุธที่เฉินเฉียงใช้นั้นมันดูแปลกๆ มันดูไม่ใช่ของที่มาจากเผ่าพันธุ์มนุษย์เรา มันเป็นไปได้ว่า…”
เมื่อซุนไคได้เห็นท่าทางร้อนรนของหลัวเฟิงแล้วเขาได้พูดออกมา “เฒ่าหลัว เจ้าไม่ต้องสงสัยในเรื่องนั้น ข้ารู้เกี่ยวกับมันอยู่แล้ว อาวุธของเฉินเฉียงนั้นมีที่มาที่ไม่เป็นปัญหา ข้าสอบสวนเรื่องนี้แล
