วิธีช่วยเฉินเฉียงได้รึเปล่าคะ”
เว่ยหยวนตี้ทำอะไรไม่ได้อีกต่อไป เขาทำได้เพียงปลอบลูกสาวของตนเพียงเท่านั้น
นั่นก็เพราะทั้งสองคนนี้ลงนามในข้อตกลงเป็นตายแล้ว ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ไม่ใช่เรื่องที่เขานั้นจะเข้าไปยุ่งย่ามได้โดยง่าย
ในมิติประลอง หลินฟานก็รับรู้ได้ถึงออร่าที่ไหลรินของเฉินเฉียงแล้ว ในฐานะที่เขาเองก็เป็นนักรับที่อยู่ในขั้นกลาง เขาบอกได้เลยตั้งแต่แรกเห็นฉากนี้ว่าเฉินเฉียงเตรียมที่จะทะลวงขั้น
“เฉินเฉียง นี่เจ้าคิดจะทะลวงขั้นเรอะ อย่าดีกว่าน่า ข้าไม่ให้เจ้าได้มีเวลาดูดซับพลังสายเลือดหรอกโว้ย ดูสิว่าเจ้ายังจะมีปัญญาทะลวงขั้นอยู่อีกรึเปล่า”
“รึว่าเจ้าจะเอายังงี้ดี เฉินเฉียง ตราบใดที่เจ้านั้นยินดีที่จะต่อสู้กับพวกมนุษย์ ข้าก็ยินดีที่จะสงบศึกกับเจ้า เจ้าคิดว่ายังไง”
เฉินเฉียงได้มองหลินฟานด้วยหางตาก่อนจะพูดออกมา “นี่เจ้ายังมีหน้ายื่นข้อเสนออีกรึ”
“หากเจ้าปล่อยข้าไปล่ะก็ เจ้าจะมั่นใจได้ยังไงว่าข้านั้นจะไม่แฉเรื่องของเจ้า”
“เอาเถอะนะ ต่อให้แกคิดจะสงบศึกแต่ว่าสำหรับข้าไม่มีทาง”
“เจ้าก็แค่อยากจะเบี่ยงเบนความสนใจของข้าและจะได้ฆ่าข้าตอนที่ข้าไม่ได้ใส่ใจเจ้าแหละวะ”
“ยังไงซะ หากข้าไม่ตาย เจ้าก็ยังไม่วางใจว่าข้าจะไม่ปากโป้งเรื่องของเจ้าได้ตลอดรอดฝั่ง ข้าพูดถูกรึเปล่า”
หลินฟานในตอนนี้มองเฉินเฉียงด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง นั่นก็เพราะเป็นอีกครั้งที่เฉินเฉียงได้มองความคิดของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และนี่
