บทที่ 169 ท้าประลอง
ที่บนเวทีนั้น หลู่ฟางที่ยังคงส่งคำท้าออกไปอยู่อย่างห้าวหาญ คิดไม่ถึงว่าเฉินเฉียงจะก้าวขึ้นมา
“ศิษย์น้อง นี่เจ้าจะทำอะไรกัน”
หลู่ฟางได้มองไปยังเฉินเฉียงราวกับจะไล่ให้ลงไป แต่เฉินเฉียงนั้นกลับปฏิเสธด้วยรอยยิ้ม เว่ยหยวนตี้ที่คิดจะให้มีการประลองให้ได้ก็รีบหยุดเฉินเฉียงเอาไว้
“เฉินเฉียง เจ้าอย่าได้มาก่อเรื่องจะดีกว่า ตัวเจ้านั้นอยู่อันดับสอง เจ้าไม่อาจจะท้าประลองกับอันดับห้าได้”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือเจ้านั้นปฏิเสธทุกคนที่ท้าเจ้าไม่ใช่รึ แล้วเจ้าจะขึ้นมาอีกทำไม”
เฉินเฉียงยิ้มก่อนที่จะโค้งคารวะในทันที “เรียนท่านเว่ย ตัวข้านั้นไม่ได้ขึ้นมาเพื่อท้าประลองกับศิษย์พี่ใหญ่ของข้าอยู่แล้ว และข้าก็ยังไม่คิดจะรับคำท้าของใครอยู่ดี”
“แล้วเจ้าจะขึ้นมาทำไม”
“ท่านเว่ย ข้านั้นคือศิษย์สำนักเต่าดำ ทั้งยังเป็นนายพลเว่ยหวู่แห่งตึกจอมพลเหมันต์จันทรา ข้าต้องการท้าประลองกับผู้ได้อันดับหนึ่ง สุดยอดศิษย์ผู้อัจฉริยะแห่งสำนักเสือขาว หลินฟาน”
หลังจากพูดออกมา เฉินเฉียงก็ได้ชี้ไปที่หลินฟานด้วยรอยยิ้ม
คำพูดของเฉินเฉียงนี้ทำให้ศิษย์ที่กำลังรับชมต่างก็พูดคุยกันในทันที
“ว้าวววว กลายเป็นว่าเขาไม่ได้อ่อนแอ เพียงแต่ไม่เห็นคนอื่นในสายตาเพียงเท่านั้น เขานั้นต้องการประลองกับหลินฟานที่แข็งแกร่งกว่างั้นเหรอ”
“หรือว่าเราจะเข้าใจหมอนี่ผิดไป แต่เขาเองก็เป็นเพียงนายพลวิญญาณขั้นต้นเพียงเท่านั้น แล้วเขากล้าไปหาเรื่องกั
