บหลินฟานที่แข็งแกร่งกว่าเนี่ยนะ นี่เขาไม่รู้รึไงว่าพวกเขานั้นต้องลงนามในสัญญาเป็นตายด้วยน่ะ”
“ศิษย์น้อง เจ้าลงไปเดี๋ยวนี้ ข้าขอร้องล่ะ”
“ข้าล่ะสับสนไปหมดแล้ว เจ้าไม่ได้กล่าวคำพูดออกมาเล่นๆใช่หรือไม่”
“เอาอย่างนี้ดีกว่า ให้ข้าสู้แทนเจ้าและตายแทนเจ้าจะยังดีซะกว่าอีก”
เฉียนฝู่ในตอนนี้ที่ยืนอยู่ข้างๆเว่ยหยวนตี้นั้นเก็บอาการไว้ไม่ได้อีกต่อไป
ต่อให้เขาไม่ค่อยปลื้มกับเฉินเฉียงนัก แต่ผลลัพธ์ในตอนนี้ก็ถือว่าเฉินเฉียงสร้างผลงานให้กับสำนักอย่างมากอยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นคือเฉินเฉียงเป็นเมล็ดพันธุ์ชั้นเลิศที่พึ่งจะได้รับการบ่มเพาะเท่านั้น แล้วเขาจะปล่อยให้เฉินเฉียงตกตายไปทั้งแบบนี้ได้ยังไง
“เฉินเฉียง ในฐานะที่เจ้าเป็นคนของสำนักเต่าดำของข้า ข้าขอสั่งให้เจ้าลงมาเดี๋ยวนี้”
“ข้อต้องขออภัยผอ.เฉียนจริงๆ แต่ด้วยนี่คือการประลอง ข้าไม่อาจจะขัดกฎได้ และท่านก็ไม่อาจจะไล่ข้าลงไปได้เช่นกัน”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้โค้งขอโทษเฉียนฝู่ชนิดตั้งฉากไปกับพื้น
ในตอนนี้ เว่ยฉิงเชินที่เกลียดชังเฉินเฉียงตั้งแต่ตอนออกมาจากมิติประลองนั้นก็ยังต้องหน้าถอดสีและลนลานเมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงนั้นต้องการที่จะท้าประลองหลินฟาน
เธอนั้นได้สู้กับหลินฟานมาก่อนหน้านี้แล้วและรู้ตัวดีว่าตนเองไม่ใช่คู่มือ แล้วเฉินเฉียงจะไม่เท่ากับไปรนหาที่ตายได้ยังไงกัน
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เว่ยฉิงเชินก็รีบวิ่งขึ้นไปบนเวทีและรีบจับแขนเสื้อของเฉินเฉียง
