ี่จะหันหัวมุดลงน้ำไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นฉากนี้ ท่าทางของเว่ยฉิงเชินนั้นเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกอย่างสุดขีด
หากว่ามันทำสำเร็จ จะมีโอกาสอย่างมากที่เธอจะถูกรุมโจมตีจากงูลายทอง และต้องพบเจอกับชะตากรรมเดียวกับหลิวฉีอย่างไม่ต้องสงสัย
และด้วยช่วงเวลาวิกฤตนี้เอง เฉินเฉียงที่มองอยู่ไกลก็เริ่มเคลื่อนไหวในที่สุด
ทักษะการขุดรูได้ถูกปลดปล่อย เฉินเฉียงได้พุ่งเข้าใส่หัวของจระเข้ยักษ์ในทันที พลังงานสายเลือดที่เคลือบมือของเขาไว้ได้ตัดชายกระโปรงที่โดนกัดของเว่ยฉิงเชินในบัดดล
เป็นตอนนี้ที่ศิษย์สำนักวิหคอสนีบาตคนหนึ่งที่ใช้ผ้าไหมเป็นอาวุธเหมือนกันได้ใช้ผ้าไหมโอบรัดเอวของเว่ยฉิงเชินอย่างนุ่มนวลและดึงเธอเข้าฝั่งในทันที
เว่ยฉิงเชินที่พึ่งจะถึงฝั่งก็ได้เห็นศิษย์พี่คนหนึ่งที่มาจากแผนกเดียวกันได้กุมปากของเธอไว้อย่างตกใจและมองไปยังทิศทางที่จระเข้เขี้ยวยักษ์ตนนั้นอยู่อย่างหวาดกลัว
เว่ยฉิงเชินได้รีบหันหลังกลับไปมองก็ได้พบเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังพุ่งไปบนชายฝั่งหลังจากที่พุ่งทะลุผ่านหัวของจระเข้ยักษ์ไปได้
แต่ด้วยการที่จระเข้ยักษ์ตื่นตัวสุดขีดในระหว่างต่อสู้ ตอนที่มันรู้สึกเจ็บปวด ด้วยสัญชาตญาณ มันได้ฟาดหางของมันไปโดนเฉินเฉียงอย่างหนักหน่วง และนี่ทำให้เขานั้นสูญเสียการทรงตัว
เฉินเฉียงที่โดนหางฟาดไปเต็มๆได้พ่นเลือดไปกลางอากาศพร้อมร่างที่ร่วงหล่นไปในแม่น้ำทรายดูด
“มัน….จบ…แล้ว”
เหล่าศิษย์สำนักวิหคอสนีบาตได้มองไปท
