นเหตุการณ์ด้วยตนเอง เจินเหรินบรรพกาลรู้อย่างแจ่มชัดว่าตนในอดีตต้องเผชิญสิ่งใด
เพื่อจะกำจัดเขายอดเขาปะสานฟ้าแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์แทบจะยกทัพมาทั้งหมด
ทุกคราที่เจินเหรินบรรพกาลหวนระลึก ถึงกับเผลอคิดเสมอว่าหากตอนนั้นเขาฝืนอีกนิด อดทนอีกหน่อย บางทีผู้ชนะอาจเป็นเขาไปแล้วก็ได้…
สิ่งที่เขาไม่อาจทำสำเร็จ… เวลานี้ลวี่หยางกลับทำได้แล้ว!
เจินเหรินบรรพกาลถอนใจพลางหลับตาลงอย่างเสียดาย
“เสียดาย…ดูเหมือนคนผู้นี้จะมองออกถึงความลี้ลับ คงไม่ยอมก้าวย่างเข้าสู่ด่านสุดท้าย”
“น่าเสียดายจริง ๆ”
โพ้นทะเล ณ ศาลาใหญ่พันธมิตรเซียน
ร่างแยกของลวี่หยางลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาใสกระจ่างประหนึ่งกระจกส่องใจ
เขามิได้ใส่ใจเรื่องราวเมื่อครู่ต่อไปอีก แต่หันไปเพ่งพินิจบทอาคมลี้ลับที่ปรากฏขึ้นในส่วนลึกของจิต
เคล็ดพิธีบวงสรวงไท่ซวี!
“นี่คือเคล็ดลับสำหรับเชื่อมต่อ ‘สวรรค์แห่งความมิมี’ หากโคจรพลังเวทพร้อมภาวนาในใจสามหน ก็จะสามารถเข้าสู่สวรรค์แห่งความมิมีอีกครั้งเพื่อเผชิญด่านเคราะห์”
“แต่ทุกครั้งที่เข้าไปสำรวจ ไม่ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่ จะต้องสูญเสีย ‘บุญกุศลและชะตาชีวิต’ บางส่วน และต้องใช้เวลาฟื้นฟู”
คิดถึงตรงนี้ สีหน้าลวี่หยางก็กลับเคร่งขรึมขึ้นมา
ทันใดนั้น เขาก็แบมือออกต่อหน้า แสงสีสดใสสองสายผุดขึ้นกลางฝ่ามือ
เจ้าแห่งศาสตรา!หว่านจินกง!
สองสายวิชาเทพประจำกายโคจรล้อมร่างลวี่หยางอย่างทรงอำนาจ…แต่แล้วในชั่วพริบตา เมื่อจิตข
