วามสามารถในการเผชิญหน้าเกี่ยวกับชีวิตและความตายที่แตกต่างกันไป
เฉกเช่นจ้าวฮั่นยามที่เขานั้นอยู่ในสำนักเต่าดำ เขาสามารถออกคำสั่งให้ผู้ติดตามฆ่าศิษย์ร่วมสำนักเมื่อไหร่ก็ได้เมื่อเขาอยู่ที่นั่น
อย่างไรก็ตาม เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศึกเป็นตายแบบนี้ เขานั้นจะตกตายเพราะความกลัวตายเสียมากกว่า
นี่คือธรรมชาติของมนุษย์
หลายๆคนนั้นเมื่อเห็นทำท่าจะกระโดดตึกต่อหน้าต่อตา หลายๆคนใช่ว่าจะคิดหาทางช่วยชีวิตคนที่จะกระโดดตึกนั้นแต่อย่างใด บางคนยังตะโกนยุยงส่งเสริมในทันทีที่เห็น “กระโดดเลย แน่จริงก็โดดสิวะ”
อย่างไรก็ตาม เมื่อคนพวกนี้เผชิญหน้ากับสถานการณ์เป็นตายด้วยตัวเอง ต่อให้ไม่มีอะไรให้ใช้แต่พวกเขาจะดิ้นรนหลีกหนีความตายอย่างสุดชีวิตไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม
คนประเภทนี้เป็นคนที่ไม่สมควรที่จะมีชีวิตอยู่แต่อย่างใด
เว่ยหยวนตี้และผอ.ทั้งสี่สำนักที่นั่งอยู่บนที่นั่งของผู้ทรงเกียรติอดไม่ได้ที่จะลอบถอนลมหายใจเมื่อเห็นท่าทางของศิษย์ในสำนักตนเองบางคน
สถานการณ์แบบนี้ไม่ใช่ว่าจะพบเจอได้บ่อยๆยามที่อยู่ในสำนักหรอกเหรอ
คำตอบคือไม่มีทาง
หากว่าสำนักศึกษาแต่ละแห่งนั้นมีการประลองเป็นตายจริงๆอยู่ล่ะก็ ศิษย์เหล่านี้คงไม่เลือกที่จะถอนตัวจากการแข่งขันอย่างแน่นอน
เว่ยหยวนตี้ส่ายหัวไปมาในทันทีที่เห็น ก่อนที่จะอธิบายกฎการประลองอื่นเพิ่มเติม
“ในการประลองสี่สำนักในครั้งนี้ ผู้ชนะคือคนที่ได้คะแนนสูงที่สุดในระหว่างการประลอง”
“ในอุโมงค
