บทที่ 142 เขตแดนจักรพรรดิ
การที่เฉินเฉียงปฏิเสธออกมาตรงๆในทันทีนี้อยู่เหนือความคาดหมายของผู้คน
เจิ้งยี่เองแม้ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาถูกซุนไคจ้องมองจึงได้หุบปากลง
“เฉินเฉียง ในเมื่อเจ้านั้นไม่ต้องการ พวกเราเองก็จะรอดูฝีมือเจ้าในงานประลองสี่สำนักก็แล้วกัน”
“แต่เรื่องกลับไปสำนักเต่าดำในตอนนี้นั้น ผอ.เฉียนของเจ้าได้บอกข้าไว้ เขาหวังจะให้เจ้านั้นอยู่ที่สำนักมังกรอาชูร่าแห่งนี้จนกว่าจะถึงงานประลอง แล้วเมื่อถึงเวลานั้น เจ้าค่อยไปที่กันหนันกับพวกเรา”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือ ตัวเจ้านั้นได้สร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ให้กับสำนักมังกรอาชูร่าของข้า หลังจากพูดคุยกับผู้บริหารของสำนักแล้ว พวกข้าตั้งใจว่าจะให้เจ้านั้นใช้ห้องบ่มเพาะที่ดีที่สุดของสำนักเราเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม เจ้าคิดว่ายังไง”
“ห้ะ โอ้ นี่มันดียิ่งนัก ถ้าเป็นเช่นนั้นขอต้องขอบคุณท่านผอ.ซุนแล้ว”
การได้เข้าใช้ห้องบ่มเพาะเป็นเวลาหนึ่งเดือนนี้เทียบเท่ากับการใช้แผ่นพลังงานสามแผ่น นี่จะช่วยให้เขานั้นสามารถเปิดจุดชีพจรลับได้เป็นอย่างดี
เมื่อซุนไคได้มองเห็นเจิ้งยี่ที่ยืนจ้องนิ่งๆอยู่ที่ประตูทางเข้า ซุนไคก็ได้พูดออกมา “เจิ้งยี่ ผลงานของเจ้าเองก็ใช่ว่าจะน้อยไปกว่ากันเท่าไหร่เจ้าเองก็เข้าไปใช้ห้องบ่มเพาะที่ดีที่สุดของสำนักได้เป็นเวลาหนึ่งเดือนด้วยเช่นกัน อีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้ พวกเราค่อยไปยังกันหนันด้วยกัน”
เจิ้งยี่มีท่าทีผ่อนคลายลงทันทีเมื่อได้ยิ
