ุ์มนุษย์เป็นต่ออยู่ก็ว่าได้ด้วยซ้ำ
หลังจากผ่านไปเกือบสองชั่วโมง กองทัพสัตว์ประหลาดที่เหลืออยู่ได้แตกพ่าย นี่ทำให้สัตว์ประหลาดระดับนายพลวิญญาณขั้นสูงนับร้อยต้องหลบหนี
และในระหว่างที่สัตว์ประหลาดเหล่านี้กำลังหลบหนี เหล่านักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณทั้งหลายต้องพบเจอเรื่องที่ไม่คาดฝัน นั่นก็คือในระหว่างที่พวกเขากำลังคิดที่จะติดตามสัตว์ประหลาดที่หนีไปนี้เอง เหล่าสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลได้พุ่งฉากมาจากด้านข้างและไล่ฆ่าสัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินที่เชื่องช้ากว่าใคร ก่อนที่จะไล่กวดสัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินที่คิดหลบหนีด้วยกำลังทั้งหมดที่พวกมันมี
พวกเขาเหล่ามนุษย์จะไปเข้าใจความเกลียดชังที่สัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลมีต่อสัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินได้อย่างไร
“ฮ่าฮ่า กัปตัน สุดยอดไปเลย ข้าไม่ได้รู้สึกดีในสนามรบแบบนี้มาเกือบปีครึ่งแล้ว”
“เหรินหมิง อย่าคิดว่าข้าไม่รู้นะเว้ย เจ้าฆ่าสัตว์ประหลาดไปได้ไม่ถึงสิบตัวด้วยซ้ำ แล้วยังมีน่าทำท่าภูมิอกภูมิใจทำบ้าอะไรกัน”
“ไอ้ฉิบ เจ้านี่มันลูกแมวน้อยชัดๆ ขนาดข้าที่อ่อนแอกว่ายังฆ่าได้มากกว่าเจ้าเลย เจ้านี่แมนแต่ร่าง แต่ความแข็งแกร่งได้ไม่เท่าผู้หญิงอย่างเม่ยหลัวหลันผู้นี้”
หลังจากพูดทับถมกันไปมาด้วยเรื่องสัตว์ประหลาดที่ฆ่าได้แล้ว นี่ทำให้สมาชิกในกองกำลังเทียนเว่ยราวกับได้ปลดปล่อยความอัดอั้นตันใจ และถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเปี่ยมสุขเข้ามาแทน
หลังจากจัดการเรื่องทุกอย่างแล้ว
