บทที่ 80 หน้าหอภารกิจ
“อาจารย์… ศิษย์น้อง…”
ต่อหน้าอาจารย์ของตน กัวเหลียงที่ก้มหัวสำนึกผิดอยู่นั้น เมื่อได้เห็นข้อความจากกำไลสื่อสารแล้ว เขาได้เงยหน้าขึ้นมาและพูดด้วยเสียงอันดังลั่น แต่ยังไม่ทันได้พูดจบดีก็ถูกอาจารย์ของตนตบหัวในทันใด
“หุบปาก อย่าได้กล่าวถึงศิษย์น้องของเจ้าอีกในอนาคต”
กัวเหลียงในตอนนี้ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดแต่อย่างใด เขาหัวเราะลั่น และนี่ทำให้ฮู่ต้าไฮ่รู้สึกเดือดดาลแบบสุดๆ
“ยังๆ ไอ้ศิษย์เวรตะไล นี่เจ้ายังกล้าหัวเราะอีกเรอะ”
ฮู่ต้าไฮ่ได้เตะไปที่กัวเหลียงอีกหนึ่งที
“ฮ่าฮ่าฮ่า โอย ฮ่าฮ่าฮ่า อาจารย์ มันเป็นเรื่องดีจริงๆนะ”
ฮู่ต้าไฮ่โกรธยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้ยิน
ถึงแม้ว่าศิษย์สำนักจะมีปัญหาแบบนี้เกิดขึ้นไม่เว้นปี แต่ยังไงซะเฉินเฉียงก็เป็นศิษย์น้องของกัวเหลียง เขาไม่ควรจะมาบังเกิดความรู้สึกดีแบบนี้ยามที่อีกฝ่ายต้องตกตายไป
แต่ตอนนี้ ไม่เพียงไอ้เด็กนี่จะไม่รู้สำนึก ยังมีหน้ามาหัวเราะให้เขาได้เห็น นี่เขาฝึกศิษย์ของตนแบบเป็นมิตรไปรึไงกัน
กัวเหลียงผู้ซึ่งในตอนนี้กำลังแอบซ่อนตนเองอยู่ในห้องนั้น เขาอยากจะบอกทุกคนๆจริงๆว่าเฉินเฉียงกลับมาแล้ว แต่อาจารย์ของตนกลับไม่ให้โอกาสเขาเลย
โชคยังดีที่เฉินเฉียงนั้น เมื่อกลับมาถึงหอภารกิจ เขาก็ได้ส่งข้อความให้หลิวซวนเอ๋อด้วยเช่นเดียวกัน
“อาจารย์ฮู่ ศิษย์น้องเฉินกลับมาแล้ว”
หลิวซวนเอ๋อได้พูดออกมาด้วยความยินดีในทันทีที่เธอได้รับข้อความนี้
“ห้ะ เจ้าบอ
