กว่าเฉินเฉียงกลับมาแล้ว” ฮู่ต้าไฮ่นิ่งเงียบไปพักหนึ่งก่อนที่จะหันไปมองกัวเหลียงและพูดออกมา “ไอ้ศิษย์เวรตะไล แล้วทำไมเจ้าไม่รีบบอกว่าศิษย์น้องของเจ้ากลับมาแล้ว เจ้าคิดจะรนหาที่ตายรึไงกัน”
“ไอ๊หยา ก็ท่านอาจารย์นั่นแหล่ะ เตะข้าเอาเตะข้าเอา แล้วจะให้ข้าบอกท่านตอนไหนกัน”
กัวเหลียงพูดในขณะที่ถูก้นของตัวเองอย่างโอดครวญ
“เออ เออ เออ รีบๆไปดูไอ้เด็กนั่นกันว่ามันเป็นยังไงบาง”
เมื่อพูดจบ ฮู่ต้าไฮ่ไม่ได้สนใจกัวเหลียงอีกต่อไปและออกจากห้องไปในทันที
“พวกเรามันก็ลูกศิษย์เหมือนกันนี่หว่า แล้วทำไมข้ารู้สึกว่าข้าเป็นศิษย์ที่ถูกเก็บมาเลี้ยงอีกทีฟะ” กัวเหลียงบ่นออกมาก่อนที่จะพุ่งตามไป
ในตอนนี้ ที่ด้านนอกหอภารกิจ มีศิษย์มากมายออกันที่อยู่หน้าหอ
“ข้าได้ยินมาว่าคนแล่เนื้อสูญหายไประหว่างทำภารกิจเมื่อสองวันก่อน แล้วทำไมอยู่ๆเขาถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้กัน”
“นั่นสิ เมื่อวานข้าเองก็เห็นกัวเหลียงแห่งแผนกวิชายุทธพิเศษยังโดนอาจารย์ฮู่เล่นงานด้วยเรื่องนี้อยู่เลย”
“กัวเหลียงและหลิวซวนเอ๋อรายงานแล้วว่าภารกิจล้มเหลว แล้วคนแล่เนื้อจะมาที่นี่ทำไมกันอีกล่ะ”
“เขามารับรางวัลภารกิจน่ะสิ เมื่อกี้ข้าเห็นนะว่าเขานำร่างวานรเขี้ยววายุออกมาน่ะ อย่างน้อยๆระดับขั้นของมันคือนายพลวิญญาณขั้นต้นเลยนะ”
“จะเป็นไปได้ยังไงกัน ขนาดกัวเหลียงที่อยู่ในระดับนายพลวิญญาณยังทำอะไรมันไม่ได้ แต่นี่มันกลับถูกฆ่าตายโดยระดับทหารขั้นสูงเนี่ยนะ ระดับทหารนี