อดกลั้นเอาไว้
ในฐานะที่เป็นผู้นำแห่งอาณานิคมนี้ทำให้ฮั่นเปียวรู้สึกได้ว่าต้องรีบคลี่คลายสถานการณ์ในทันที “ไอ๊หยา นายท่าน ถึงแม้สถานการณ์ของพวกเราจะยากลำบาก แต่อย่างน้อยๆพวกเราก็ยังหาทางกินกันจนอิ่มท้องได้อยู่นี่นา”
“มา มา มา อย่าได้มีเรื่องกันดีกว่า เรามากินกันเยอะๆให้อิ่มท้องกันก่อน”