างเว้น ยามที่เขาลงสนามก็ยังหาคนมาท้าประลองกับเขาอีก
ถึงแม้ในสำนักเต่าดำนั้น การประลองแบบนี้เป็นการกระตุ้นให้ศิษย์แลกเปลี่ยนวิชายุทธกันเพื่อพัฒนาตัวเอง แต่จ้าวฮั่นนั้นกลับไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ไม่เพียงเท่านั้น ยังไม่ยอมรับผลการกระทำของตัวเองอีก และมาในตอนนี้ยังกล้าที่จะหาเรื่องเขาโต้งๆแบบนี้
-เขาไม่ยอมทนกับเรื่องแบบนี้อีกต่อไป-
“ระดับทหารขั้นสูง แผนกวิชายุทธพิเศษ คนแล่เนื้อ เฉินเฉียง ขอท้าประลองกับระดับนายพลวิญญาณขั้นต้น จ้าวฮั่นอีกครั้ง”
เฉินเฉียงได้ขยับมือของตนและประกาศคำท้าทายผ่านกำไลสื่อสารอีกครั้ง
เงียบงัน
มันไม่ใช่ความเงียบแบบธรรมดา
เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนตั้งแต่มีการตั้งสำนักมา
ภายในหนึ่งวัน นี่เขาได้ท้าประลองคนเดียวกันถึงสองครั้ง
“ศิษย์พี่ นี่พวกเราฟังผิดไปรึเปล่า ศิษย์น้องคิดจะประลองกับจ้าวฮั่นต่ออย่างนั้นเหรอ”
“ศิษย์น้อง ข้าฟังไม่ผิดใช่รึเปล่า ทำไมไม่ถามอาจารย์ก่อน”
จ้าวฮั่นที่กำลังจะจากไปแล้ว เขาได้มองไปยังข้อความเสียงที่ส่งมาก็ได้มีร่างกายสั่นเทิ้มพร้อมหัวใจที่สั่นระรัว
น่าละอายอะไรอย่างนี้
คนคนนี้ที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน หลังจากเข้าสำนักเต่าดำมาก็ได้ตั้งตนเป็นศัตรูกับเขา
การที่ถูกท้าทายติดๆกันแบบนี้ทำให้จ้าวฮั่นที่ภูมิใจในตัวเองมาตลอด ในตอนนี้รู้สึกโกรธจนเลือดเดือดปุดๆ
ด้วยนิสัยของเขานั้นเขาอยากจะจับเฉินเฉียงกดลงกับพื้นแล้วถลกหนังออกมาทั้งเป็น ตามมาด้วยการตัดหัวออกมาเต