นสีหน้าหม่นหมอง ก็นึกถึงที่จู่ๆ นางก็โกรธจัดเหมือนฟ้าผ่าเมื่อครู่ ฮูหยินฝางคิดแล้วคิดอีก สุดท้ายก็กำชับนางอย่างไร้เรี่ยวแรงว่า “เจ้ามีเรื่องอะไรก็คุยกันดีๆ อย่าโมโห” และลุกขึ้นสั่งให้คนไปเชิญตู้เซิ่งมา
ตู้เซิ่งมาพร้อมกับเจียงลวี่
เห็นเจียงเซี่ยนนั่งอยู่บนเตียงอรหันต์อย่างมั่นคงด้วยท่าทางไม่สนใจไยดี ก็ยังคงยิ้มพลางเข้าไปคารวะเจียงเซี่ยนอย่างนอบน้อมเหมือนเมื่อก่อนเช่นเดิม และเอ่ยว่า “ไม่ได้เจอท่านหญิงระยะหนึ่ง ท่านหญิงดูผ่ายผอมไปไม่น้อย ฝ่าบาทคิดถึงท่านหญิงอยู่ตลอด! หากทราบว่าท่านหญิงไปซีอานแล้วไม่เพียงแต่ไม่อ้วนยังผอมด้วย ต้องตำหนิใต้เท้าหลี่อย่างแน่นอน...”
ไม่รู้ว่าลืมหรือตั้งใจดูหมิ่นหลี่เชียน จนถึงวันนี้จ้าวอี้ก็ยังไม่แต่งตั้งหลี่เชียนเป็น ‘สามีของท่านหญิง’ เช่นกัน
หลี่เชียนไปสืบสาวเรื่องนี้ตอนที่ไม่มีคนหรือไม่ เจียงเซี่ยนไม่รู้ นางไม่สนใจ
ชาติก่อน หลี่เชียนกุมอำนาจทางตะวันตกเฉียงเหนือด้วยตนเอง มีเกียรติมากกว่าได้แต่งตั้งเป็น ‘สามีของท่านหญิง’ เพราะภรรยาอีกไม่ใช่หรือ!
เจียงเซี่ยนขี้เกียจที่จะคุยกับตู้เซิ่งอีก จึงขัดจังหวะเขา และเอ่ยว่า “พ่อของข้าตายในการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วง เจ้าไม่รู้อย่างนั
