าสถานการณ์เปลี่ยนไปมากแล้ว ข้าก็ต้องติดสินบนขันทีตู้หน่อยเช่นกัน?”
“มิกล้า มิกล้า!” ตู้เซิ่งปากพูดแบบนี้ ก็อาจจะไม่เปลี่ยนตรงไหนแม้แต่นิดเดียว ทว่าเห็นเจียงเซี่ยนบีบบังคับแบบนี้ ถึงอย่างไรในใจก็ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจอยู่ดี แต่เขากลายเป็นคนสนิทของจ้าวอี้ได้ ก็เพราะเอาใจจ้าวอี้ไม่ใช่หรือ เขาเคยถูกรังแกแบบนี้ที่ไหนกัน? จึงเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะทูลฝ่าบาทตามคำพูดของท่านหญิง!”
“แล้วแต่เจ้าจะตัดสินใจ!” ทว่าเจียงเซี่ยนกลับไม่ไว้หน้าแม้แต่นิดเดียว เอ่ยประโยคนี้จบ ก็ยกชาส่งแขกทันที
ตู้เซิ่งโกรธมาก จึงยิ้มเยาะและลุกขึ้นบอกลา
เจียงลวี่ตกตะลึง แล้วแอบยกนิ้วโป้งให้เจียงเซี่ยน และยิ้มพลางส่งตู้เซิ่งออกไปข้างนอก
ฮูหยินฝางได้ข่าวก็อดไม่ได้ที่จะกระทืบเท้าอย่างร้อนใจ และให้คนไปบอกเจียงเจิ้นหยวน “คนที่มีคุณธรรมสูงส่งมักจะใจกว้าง คนถ่อยมักจะกลุ้มใจ แค่กลัวว่าถึงเวลานั้นตู้เซิ่งจะพูดจาเหลวไหลอย่างรุนแรงกว่าเดิมต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท”
เจียงเจิ้นหยวนเอ่ยอย่างไม่เห็นด้วยว่า “แค่ขันทีเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้น! หากเขากล้าปากมาก ข้าย่อมมีวิธีจัดการเขา!”
แต่ละคนต่างก็เป็นแบบนี้!
ฮูหยินฝางพูดอะไรไม่ออก
สุดท้ายจึงตัดสินใจไ