ิงอีกครั้ง ดังนั้นจึงไม่เคยกลัว
ทว่าเวลานี้นางเป็นคนมาสองชาติแล้ว ตอนที่ถูกคนล้อมอยู่ในโรงน้ำชา และคิดว่าเป็นโจรก็ยังตกใจจนหัวใจเต้นผิดจังหวะ
นางไม่กลัวตายหรือกลัวคนที่ฆ่านางตายไม่ใช่หลี่เชียน...บางทีหลังจากนั้นที่วังฉือหนิง เขาอาจจะไม่ได้ฆ่านางก็ได้ นางรู้สึกมั่นใจมาก เขาไม่มีทางฆ่านาง พอไม่เกี่ยวพันถึงความเป็นความตายแล้ว หัวใจของนางก็รู้ก่อนสติปัญญาของนางตั้งนานแล้วว่า เขาไม่มีทางฆ่านาง หลังจากนั้นถึงได้ก่อกวนนางอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแบบนั้น
เจียงเซี่ยนหลับตาลงอย่างวุ่นวายใจ
นางไม่ใช่เด็กสาวที่อ่อนต่อโลกเหมือนเมื่อก่อนแล้ว จึงทำอะไรเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้อีกแล้ว
เรื่องบางเรื่อง นางต้องคิดให้รอบคอบ...หรือ…ลองคิดจากมุมมองของหลี่เชียน
โอกาสที่ดีขนาดนั้น ฆ่านางแล้วก็สามารถบีบบังคับให้ฮ่องเต้ทำตามได้ แต่เขากลับละทิ้ง
ชาติก่อน นางคิดว่านั่นเป็นเพราะเขายังไม่ได้ควบคุมใต้หล้า และทำให้สำนักราชเลขาธิการสนับสนุนเขา
ทว่าหากเขาจะก่อกบฏจริงๆ จะต้องการการสนับสนุนจากสำนักราชเลขาธิการทำไม?
ตอนนั้นนางก็เปลี่ยนสำนักราชเลขาธิการทั้งหมดไม่ใช่หรือ?
หัวใจของเจียงเซี่ยนเต้นแรงมากเหมือนรัวกลอง
นางเตือนตนเองไม
