่หยุดว่า ต้องใจเย็น และคิดให้รอบคอบ อย่าถูกบุญคุณและความแค้นเหล่านั้นในชาติก่อนปิดบังดวงตา…แต่ไป๋ซู่กลับไม่ให้โอกาสนางครุ่นคิด และล้อนางเล่นว่า “เจ้าคงจะไม่ได้อายใช่หรือไม่? เช่นนั้นข้าไม่ถามรายละเอียดพวกนั้นกับเจ้าแล้ว เจ้าแค่บอกข้าว่าตระกูลหลี่มีใครรังแกเจ้าหรือไม่ก็พอ!”
เจียงเซี่ยนยับยั้งความคิดในชั่วพริบตา และเบ้ปากพลางเอ่ยว่า “ตระกูลหลี่จะมีใครกล้ารังแกข้า? และตั้งแต่ข้าจัดการน้องชายของภรรยาของตระกูลจวง แม้แต่พวกขุนนางในวงการราชการก็ไม่ค่อยกล้าหาเรื่องข้าแล้วเช่นกัน จะเห็นได้ว่าสุภาพบุรุษกลัวคนถ่อย คนไม่มีเหตุผลกลัวคนไม่รู้ความ”
พูดจนไป๋ซู่หัวเราะเสียงดัง
แม่นมกับคนที่ติดตามรับใช้ข้างกายไป๋ซู่ได้ยินจากข้างนอก ต่างก็อดไม่ได้ที่จะโล่งอก หน้าตาฉายแววดีใจ
ท่านหญิงเจียหนานเก่งมาก ฮูหยินของพวกนางไม่หัวเราะมาหลายวันแล้ว พอท่านหญิงเจียหนานมาก็หยอกฮูหยินของพวกนางจนหัวเราะแล้ว ทั้งสองคนสมกับที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก และสนิทกันเหมือนพี่น้อง
รับประทานอาหารกลางวันแล้ว ทั้งสองคนก็คุยเรื่องส่วนตัวกันอีก
เจียงเซี่ยนคิดไม่ถึงว่าเฉาเซวียนยังมีด้านที่อ่อนโยนและเอาใจใส่แบบนี้
จนท้องฟ้าค่อยๆ มืด เฉาเซว
